• Przegląd Telekomunikacyjny

    Obejmuje zagadnienia naukowo-techniczne i techniczne dotyczące: elektroniki, teletransmisji, komutacji, radiokomunikacji, radiofonii i telewizji, technik multimedialnych, miernictwa.

2018-11

zeszyt-5686-przeglad-telekomunikacyjny-2018-11.html

 
W numerze m.in.:
Wybrane aspekty praktyczne modelowania i prognozowania rozwoju przestępczości DOI:10.15199/59.2018.11.3
(Zbigniew M. WAWRZYNIAK, Grzegorz BOROWIK, Radosław PYTLAK, Paweł CICHOSZ)

Współcześnie rozwój wiedzy w jej obszarach aplikacyjnych, w tym także w kryminalistyce i kryminologii, zależy głównie od sposobu tworzenia i przekazywania użytecznej informacji. Wiedza tworzona na podstawie danych i przetwarzanej informacji może być wykorzystana w modelowaniu i prognozowaniu procesów, a także masowych zjawisk społecznych lub indywidualnych zachowań, w tym w odniesieniu do skomplikowanego zjawiska przestępczości [22]. Zastosowanie wielkoskalowych narzędzi do analityki danych jest również obecne w obszarach zarządzania procesami biznesowymi powiązanymi z aspektami społecznymi [26]. Stało się więc koniecznością używanie tych technik do modelowania i prognozowania zjawisk społecznych, a w tym przestępczych [22]. Przenikanie się wielu dziedzin społeczno-politycznych w domenie informacyjnej podkreśla ich wewnętrzne związki (przez tzw. zmien- ne endogeniczne) i konieczność wydobywania wiedzy w celu tworzenia modeli wyjaśniających (eksplanacyjnych) opartych na obserwacjach (danych eksperymentalnych) [38]. W organizacjach Policji i organów ścigania wielu państw funkcjonuje duża liczba zautomatyzowanych systemów zarządzania. Metody predykcyjne w technikach policyjnych są obecnie szeroko stosowane i na ich podstawie organy ścigania rutynowo podejmują decyzje operacyjne [32]. W tych procesach znajdują zastosowanie klasyczne i teoretyczne dziedziny wiedzy (matematyka, fizyka czy chemia) wspierane technologiami informacyjnymi, np. badanie semantycznego obrazu, dźwięku i tekstu [1]. Metaanalizy wykazały, że zarządzanie i oddziaływanie policyjne typu predictive policing mają istotne znaczenie dla zmniejszania przestępczości [33], [34]. Rozwój modeli predykcyjnych w zastosowaniu do prognozowania zdarzeń przestępczych, na podstawie analizy obserwowanych danych, wymaga dostarczenia rzeczywistych informacji o zdarzeniach. Pociąga to za sobą konieczność autoryzowanego (ograniczonego) prawa dostępu osób do danyc... więcej»

Uroczysty koncert ku czci Marszałka Józefa Piłsudskiego i Jego żołnierzy (Janusz M. Kowalski)
Wprzygotowanym przez środowiska techniczne sfederowane w NOT bogatym programie obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości, dominuje przypomnienie i duma z wkładu polskich inżynierów i techników w budowę polskiej państwowości. Takie dokonania jak budowa Centralnego Okręgu Przemysłowego, portu i miasta Gdyni, magistrali węglowej, przemysłu chemicznego i lotniczego do dziś budzą podziw. Postacie wybitnych inżynierów, a zarazem działaczy państwowych, aby wymienić tylko Gabriela Narutowicza, Ignacego Mościckiego, Eugeniusza Kwiatkowskiego czy Tadeusza Wendę, zapisały się złotymi zgłoskami w najnowszej historii naszej Ojczyzny. Ale nie samym życiem zawodowym inżynierowie żyją ... więcej»

Sieci radiowe następnych generacji i nowe technologie dla przyszłych systemów komunikacyjnych DOI:10.15199/59.2018.11.1
(Józef MODELSKI)

Ostatnie lata z pewnością przejdą do historii jako okres rewolucji cyfrowej i łączności bezprzewodowej, głównie w wyniku spektakularnego rozwoju systemów telefonii komórkowej, telewizji cyfrowej oraz bezprzewodowych sieci transmisji danych. Systemy komunikacji bezprzewodowej stają się główną dźwignią wzrostu i rozwoju w sektorze telekomunikacyjnym. Techniki radiowe umożliwiają budowę sieci, zastępujących przewodowe połączenia między różnymi urządzeniami, również w zakresie sprzętu powszechnego użytku i ułatwiają bezpośrednią komunikację chociażby między takimi urządzeniami, jak komputery przenośne, stacje robocze, akcesoria komputerowe, telefony czy sprzęt RTV. Wielousługowe sieci radiowe mają szansę stać się punktem węzłowym w drodze do tworzenia globalnego społeczeństwa informacyjnego. W nowoczesnych sieciach telekomunikacyjnych współgrają ze sobą techniki przewodowe, jak i bezprzewodowe, tworząc zintegrowane, elastyczne systemy dostępowe umożliwiające tworzenie sieci konwergentnych. Współczesne systemy multimedialne wkraczają w coraz większym stopniu we wszystkie dziedziny życia. Wraz z rozwojem nowoczesnych technik komputerowych i telekomunikacyjnych znacznie ułatwione staje się dostarczanie użytkownikom różnego typu danych multimedialnych, w tym także zapewnienie transmisji sygnału wizyjnego. Dla abonentów korzystających z wielu istniejących na rynku systemów i sieci dostępowych ważne jest nie tylko uzyskanie dostępu do Internetu i zasobów sieciowych (jak to było jeszcze kilka lat temu), ale także zapewnienie możliwości korzystania z coraz szerszego zakresu usług, w szczególności multimedialnych. Na rynku pojawiają się coraz lepiej wyposażone telefony, stające się powoli małymi terminalami abonenckimi, integrującymi różnego typu usługi telekomunikacyjne, transmisji danych i wreszcie szeroko rozumianej rozrywki. Dzięki temu TELE-RADIO-ELEKTRONIKA-INFORMATYKA ROK ZAŁOŻENIA 1928  ROCZNIK XCI  ISSN 1230-3496 ... więcej»

Komunikacja M2M i kooperacyjny inteligentny system transportowy DOI:10.15199/59.2018.11.4
(Małgorzata Gajewska, Sławomir Gajewski)

Obecnie znajdujemy się na przedprożu wdrażania systemów radiokomunikacyjnych 5G. W związku z tym otwierają się nowe możliwości, wyzwania, ale również zagrożenia. Perspektywa rozwoju sieci z komunikacją typu M2M (Machine to Machine), dzięki którym jest możliwa automatyczna wymiana informacji pomiędzy różnymi urządzeniami, często bez udziału człowieka, w połączeniu z nowymi funkcjami, które zapewni sieć 5G, może przyczynić się do zwiększenia naszego bezpieczeństwa, ale jednocześnie budzić niepokój [1, 2, 3]. Najbliższa przyszłość to czas, w którym transmisja danych będzie się odbywała w zasadniczej części nie tylko bez naszego udziału, ale niejednokrotnie również poza naszą świadomością. Urządzenia, które znajdują się w naszym najbliższym otoczeniu, będą pełniły funkcję bloków nadawczo- -odbiorczych, a my staniemy się częścią składową rozmaitych systemów. Jednocześnie otwierają się nowe możliwości, które będą chroniły nasze życie i zdrowie. Jednym z takich rozwiązań jest system kooperacyjnego inteligentnego systemu transportowego C-ITS (Cooperative Intelligent Transport Systems) [4], który będzie wdrażany na obszarze Europy. W marcu 2018 roku Parlament Europejski przyjął rezolucję [5] w tej sprawie. System ten to nic innego jak praktyczna realizacja komunikacji typu V2X (Vehicle to Everything), dzięki której będzie możliwa wymiana danych w czasie rzeczywistym pomiędzy pojazdami oraz pojazdami i różnymi elementami infrastruktury drogowej [6, 7, 8, 9]. Ma to doprowadzić do zwiększenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a w szczególności zmniejszyć liczbę śmiertelnych ofiar wypadków. Opublikowanie tej rezolucji [5] to efekt wieloletnich prac komisji [4]. Przygotowywały one zalecenia dla takiego systemu, m.in. dla Parlamentu Europejskiego, na podstawie wyników różnorodnych prac badawczo-rozwojowych, co stanowi olbrzymi krok naprzód. Proponowane rozwiązania C-ITS przewidują wykorzystanie w przyszłości systemów 5G, które jeszcze efekty... więcej»

Laureaci Konkursu im. Stanisława Staszica na najlepsze produkty innowacyjne "LAUR INNOWACYJNOŚCI 2018" VIII edycja
Celem Konkursu im. Stanisława Staszica, ogłoszonego pod nazwą "Laur innowacyjności", jest promocja innowacyjnych produktów, technologii i usług, a także innych rozwiązań mających innowacyjny charakter. Konkurs zorganizowano w przekonaniu, że kluczem do rozwoju polskiej gospodarki jest rozwój innowacyjności, promowanie produktów innowacyjnych i ich twórców oraz pomoc w przyspieszeniu aplikacji innowacyjnych rozwiązań, tak potrzebnych naszemu krajowi. W Konkursie mogą uczestniczyć polskie i zarejestrowane w Polsce podmioty oraz osoby fizyczne z Polski i z krajów, w których działają polonijne stowarzyszenia naukowo-techniczne. Dopuszczono także uczestnictwo w nim podmiotów zagranicznych, kt... więcej»

2018-10

zeszyt-5647-przeglad-telekomunikacyjny-2018-10.html

 
W numerze m.in.:
Techniki mobilne w telekomunikacji Stan rozwoju i perspektywy DOI:10.15199/59.2018.10.1
(Remigiusz PROKOPIAK)

W Ericsson Mobility Report z czerwca 2018 r. [2] podaje się prognozę wzrostu mobilnego ruchu danych na corocznym poziome 39%. Dla operatorów borykających się z problemem coraz większego zapotrzebowania na pojemność sieci, jedynym pocieszeniem może być przewidywana, malejąca tendencja rocznych przyrostów ruchu danych. Na przykład w latach 2015 i 2016 w Ericsson Mobility Report przywidywano coroczne wzrosty tego ruchu na poziomie 45% lub 40% odpowiednio w latach: 2015-2021 i 2016-2022. Nasuwa się pytanie, czy na poczynania operatorów telekomunikacyjnych będą wpływały tylko wymagania dotyczące wzrostu pojemności. Okazuje się, że nie tylko. Usługi telekomunikacji ruchomej powinny być także szybsze (mniejsze opóźnienia, większe gwarantowane i maksymalne przepływności), powinny obsługiwać duże liczby urządzeń przypadających na km2, zapewniać duże prędkości poruszania się urządzeń końcowych, zapewniać bezpieczeństwo oraz być niezawodne. Poza tym rozwiązania techniczne powinny być tanie. W celu wprowadzenia tak wielu, często przeciwstawnych, wymagań, ciała standaryzacyjne zarysowują obszary zastosowań (use cases) oraz rozwiązania techniczne, które powinny realizować potrzeby danego obszaru zastosowań. Artykuł poniższy jest próbą krótkiego podsumowania aktualnego status quo. W pierwszej części przedstawiono punkty widzenia różnych interesariuszy mobilnego rynku telekomunikacyjnego (operator, klient, ciało standaryzacyjne) na kierunki rozwoju technik mobilnych, w drugiej części opisano niektóre rozwiązania techniczne wspierające potrzeby wymienione w części pierwszej. Punkty widzenia interesariuszy na rozwój radiokomunikacyjnych technik mobilnych Perspektywa Klienta Rynku Telekomunikacyjnego Każdy operator telekomunikacyjny chce wiedzieć, co jest ważne dla jego klienta. Niestety, zazwyczaj taka informacja, jako kluczowa dla podejmowania decyzji biznesowych, rzadko objęta TELE-RADIO-ELEKTRONIKA -INFORMATYK A ROK ZAŁOŻENIA 1928 &#6154... więcej»

Porównanie wybranych funkcji standardów LTE /LTE -A i TETRA w obszarach dostępu do sieci, priorytetyzacji i wywłaszczania pod względem odporności usług na przeciążenia sieci DOI:10.15199/59.2018.10.2
(Tomasz WOJTOWICZ)

1. Introduction Wireless mission-critical communication standards have significantly evolved over the last 20 years. Rooted in legacy, analogue and conventional systems, based on years of use and experience, two dominating narrow-band mission-critical standards have emerged, Tetra and P25 (Project 25), which are trunking and digital, with most implementations being IP based. Over the time, based on end-user inputs, many mechanisms were introduced in the area of access control (including radio link access), prioritisation, quality of service and preemption, which proven to be critical in congested network scenarios. In such systems, an emergency call must always go through, no matter how loaded is the network, but on the other hand, it should also be capable to effectively serve hundreds or even thousands of first responders operating in a relatively small (few cells) geographical area. As there is a common agreement across standard organisations, user community, governments and regulators [18, 5, 4, 3], that the next generation of these networks will be LTE based, it is valuable to assess how capable is this 4G standard comparing to the narrow-band LMR ones. This paper is structured as follows. - In Section 2 we outline the most significant differences between LMR systems, which were often owned and operated by the Public Safety Agency (PSA ) and LTE based solutions that may be private, but may also be on top of the commercial carrier network, or allow a roaming into such a network. We also provide a short overview of where the congestion may occur in LTE networks. - In Section 3 we shortly describe a selection of typical incident types (scenarios), from the perspective of first responder communication needs that may often lead to network congestion. From these scenarios, we derive a set of features that would be required by PPDR users to deal with congestion. - In Section 4 network access control mechanisms are covered for ... więcej»

Cyberbezpieczeństwo - problem globalny DOI:10.15199/59.2018.10.3
(Andrzej ZIELIŃSKI)

Pojęcie i obszar cyberbezpieczeństwa najogólniej zdefiniowano w Wikipedii [1]: Cyberbezpieczeństwo, bezpieczeństwo komputerowe lub bezpieczeństwo IT to ochrona systemów komputerowych przed kradzieżą i uszkodzeniem ich sprzętu, oprogramowania lub informacji, a także przed zakłóceniem lub błędnym kierowaniem świadczonych przez nie usług. Cyberbezpieczeństwo obejmuje kontrolowanie fizycznego dostępu do sprzętu, a także ochronę przed szkodami, które mogą pochodzić z dostępu do sieci, wprowadzania danych i kodu. Ze względu na globalny charakter Internetu oraz coraz większe jego znaczenie gospodarcze, społeczne i polityczne, zapewnienie bezpiecznego użytkowania sieci internetu stało się strategicznym problemem dla wszystkich współczesnych społeczeństw i jest centralnym problemem szeroko określonego, jak podano, cyberbezpieczeństwa. Niestety, zachowanie należytego bezpieczeństwa w Internecie wiąże się z koniecznością walki z nasilającą się przestępczością, która polega zasadniczo na rozpowszechnianiu się złośliwego, szkodliwego oprogramowania, tzw. malware (określenie zbudowane z połączenia słów malicious software). Przeciwdziałanie malware ma rozmaite oblicza, począwszy od walki z wieloma wirusami komputerowymi, które były pierwszym objawem naruszania bezpieczeństwa w sieci, aż po realizację współczesnych wyzwań związanych z poważnymi zagrożeniami ekonomicznymi i przestępstwami gospodarczymi. Do takich należą włamania bankowe i/lub wręcz rujnowanie gospodarek firm, a także naruszanie tajemnic państwowych (włącznie ze szpiegostwem), a ostatnio - jak się okazało - wpływanie na procesy polityczne (wybory i inne ważne decyzje) o wielkim znaczeniu państwowym, a jedną z metod w tym względzie stało się szerokie produkowanie i rozpowszechnianie tzw. fake newsów. Zjawisko fake newsów, polegające na produkowaniu i rozpowszechnianiu w Internecie nieprawdziwych lub wręcz kłamliwych i szkalujących informacji, wykracza poza ramy definicji cybe... więcej»

2018-8-9

zeszyt-5602-przeglad-telekomunikacyjny-2018-8-9.html

 
W numerze m.in.:
Nowy algorytm adaptacji uwzględniający metryki jakości postrzeganej przez użytkownika dla adaptacyjnego strumieniowania wideo DOI:10.15199/59.2018.8-9.5
(Piotr TRUSZCZYŃSKI, Andrzej BĘBEN)

Adaptacyjne strumieniowanie obrazów wideo HAS (HTTP Adaptive Video Streaming) [1], [2] jest obecnie powszechnie wykorzystywane przez dostawców usług wideo, np. YouTube, Netflix. Głównym celem metod HAS jest zapewnienie ciągłości odtwarzania obrazu wideo przez dostosowywanie jakości pobieranego wideo do warunków ruchowych panujących na ścieżce przekazu oraz aktualnego obciążenia serwera strumieniującego. W takim systemie podstawowym elementem odtwarzacza jest algorytm adaptacji. Odpowiada on za wyznaczenie reprezentacji wideo dla pobieranych kolejno jego segmentów. Istniejące obecnie algorytmy adaptacji dążą do wyboru reprezentacji o najwyższej przepływności bitowej, zakładając bezpośrednią zależność pomiędzy jakością wideo a przepływnością bitową. Należy jednakże zwrócić uwagę, iż wybór reprezentacji wideo o najwyższej przepływności niekoniecznie prowadzi do maksymalizacji jakości postrzeganej przez użytkownika. Przyczyną tego jest znaczne zróżnicowanie jakości zakodowanych segmentów, wynikające ze stosowanych metod kodowania oraz wpływ efektów zmiany reprezentacji (częstości, amplitudy) na jakość QoE. W artykule zaproponowano nowy algorytm, który bezpośrednio uwzględnia wartości metryk QoE do adaptacji, opracowano prototyp, implementując proponowany algorytm w odtwarzaczu dash.js oraz przeprowadzono eksperymenty w infrastrukturze badawczej PLLAB, których celem jest porównanie efektywności proponowanego rozwiązania. ANALIZA ALGORYTMÓW ADAPTACJI Celem algorytmów adaptacji jest dostosowanie reprezentacji pobieranych segmentów wideo do aktualnych warunków ruchowych na ścieżce przekazu oraz do obciążenia serwerów strumieniujących wideo. Można wyróżnić trzy podstawowe klasy algorytmów adaptacji [2]. - Algorytmy RBA (Rate-Based Adaptation) oparte na estymowaniu dostępnej przepływności bitowej. Wybierają one reprezentację wideo o przepływności bitowej nieprzekraczającej estymowanej przepływności bitowej dostępnej w sieci. Oszacow... więcej»

PRAWNE, TECHNICZNE I EKONOMICZNE ASPEKTY PROCEDUR ŚRODOWISKOWYCH W ODNIESIENIU DO STACJI BAZOWYCH RADIOKOMUNIKACJI RUCHOMEJ SYSTEMU TETRA DOI:10.15199/59.2018.8-9.57
(Waldemar Karcz)

1. WSTĘP Istniejący stan prawny dotyczący obowiązku zgłaszania instalacji emitujących pola elektromagnetyczne wymaga dokładnego oszacowania poziomu gęstości mocy emitowanej przez anteny stacji bazowych TEREA. Znajomość rozkładu gęstości mocy emitowanej przez te stacje jest niezbędna w aspekcie oceny oddziaływania na środowisko w miejscach dostępnych dla ludności. Na podstawie art.122a ustawy Prawo Ochrony Środowiska [7] prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia, w tym przypadku stacji bazowej TETRA, emitującej pole elektromagnetyczne, którego równoważna moc promieniowana wynosi nie mniej niż 15 W, są zobowiązani do zgłoszenia instalacji według zasad określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r. Do zgłoszenia należy dołączyć wyniki pomiarów PEM lub analizę na podstawie art. 3 ust. 21 Prawa Ochrony Środowiska. Dokonując zgłoszenia instalacji stacji bazowej TETRA do organu ochrony środowiska należy dołączyć dokument kwalifikacja przedsięwzięcia oraz wyniki pomiarów pól elektromagnetycznych. 2. PARAMETRY TECHNICZNE SB TETRA 2.1. Podstawowe parametry systemu TETRA Parametry stacji bazowych istotne do ustalenia zgodności poziomu gęstości mocy z obowiązującymi limitami przedstawia poniższa tabela.[1] Tab.1.Moce EIRP i zakresy systemu TETRA Parametr Wartość Jednostka Pasmo 1 380-470 [MHz] Pasmo 2 870-888 [MHz] Moc st. Bazowej EIRP 40 [W] Moc st. Mobilnej 10 [W] 2.2. Dopuszczalny poziom pól w środowisku Dopuszczalny poziom pól w miejscach dostępnych dla ludności został określony w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października2003r. Dla zakresu częstotliwości 0,3 - 300 GHz dopuszczalny poziom gęstości mocy wynosi 0,1 W/m2. 3. STAN PRAWNY I FAKTYCZNY 3.1. Kwalifikacja przedsięwzięcia Rodzaje instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r.[5] Dla instalacji radiokomunikacyjnych ujętych w § 2 ust.2 pkt... więcej»

KONCEPCJA ZDECENTRALIZOWANEGO SYSTEMU KOMUNIKACYJNEGO Z (Przemysław ŚCIBIOREK, Zbigniew PIOTROWSKI)
Bitcoin oraz Blockchain to w ostatnim czasie zagadnienia, które są jednym z głównym tematów badań naukowców. Twórca Bitcoina - Satoshi Nakamoto [1], opracował technologię, która może zrewolucjonizować wiele sektorów gospodarki oraz przemysłu. Sektor finansowy, ubezpieczenia, usługi notarialne to obszary,w których Blockchain został z powodzeniem zaimplementowany [2].Blockchain to technologia opierająca się na współpracy społeczności [2]. Każdy z użytkowników sieci posiada kopię łańcucha (chain), w którym zapisane są wszystkie transakcje wykonywane w całej sieci. Każda , z transakcji ma swój oddzielny blok, w którym zapisy-zapisywane są wszystkie związane z transakcją informacje (rys. 1). Ponadto obliczana jest funkcja hash całej struktury przy pomocy wybranej funkcji skrótu. Siła działania technologii Blockchain polega na tym, iż autoryzacja każdej z transakcji nie wymaga udziału strony trzeciej. To użytkownicy łańcucha autoryzują operacje poprzez obliczenie tzw. Proof-of-Work, PoW [3]. W zależności od implementacji wartość ta jest wynikiem pewnych operacji matematycznych, które jednoznacznie potwierdzają poprawność operacji. W Bitcoinie [1] wartością PoW jest liczbą, jaką należy dodać do bloku, aby cztery pierwsze cyfry jego funkcji skrótu (funkcji haszującej) były zerami. Takie podejście zapewnia odporność, decentralizację oraz transparentność wszystkich transakcji w łańcuchu.Blockchain znalazł już zastosowanie w wielu ... więcej»

MECHANIZM BYPASS DLA DYNAMICZNEGO RUCHU PRZESYŁANEGO POMIĘDZY CENTRAMI DANYCH W SIECIACH IP/EON DOI:10.15199/59.2018.8-9.46
(Edyta Biernacka, Jerzy Domżał, Piotr Boryło)

1. WSTĘP Wraz z popularnością usług świadczonych przez centra danych DC (Data Center), wzrasta nie tyko ruch wewnątrz DC i do użytkowników końcowych, ale również obserwowany jest przyrost ruchu generowanego pomiędzy centrami danych. Szacowana wartość ruchu pomiędzy DC dla lat 2016-2021 może osiągnąć nawet 1,381 EB [1]. Przesłanie tak dużej ilości danych pomiędzy DC w warstwie IP (Internet Protocol) wzdłuż jednościeżkowych tras wyznaczonych przez protokół rutingu, np. OSPF (Open Shortest Path First) może doprowadzić do przeciążenia niektórych łączy oraz zwiększenia liczby odrzuconych zgłoszeń. Zasoby warstwy IP mogą okazać się niewystarczające. W związku z rosnącym zapotrzebowaniem na przepustowość poszukiwane są mechanizmy, które w sposób tani dostarczą dodatkowe zasoby w chwili natłoku. Jednym z proponowanych rozwiązań jest mechanizm bypass. Koncepcja mechanizmu zakłada, że część zasobów jest dostępnych dla warstwy IP, natomiast pozostała część (niewidoczna dla IP) jest alokowana w chwili natłoku. Nadmiarowy ruch zostaje obsłużony dzięki przekierowaniu i przesłaniu nowymi ścieżkami. Mechanizm bypass jest dobrze znanym rozwiązaniem w sieciach optycznych z warstwą IP, szczególnie w sieciach IP/WDM (Wavelength Division Multiplexing). Przykładowo w pracach [2], [3] autorzy analizują mechanizm bypass w sieciach sterowanych programowo IP/WDM. Rozważając nowoczesną elastyczną sieć optyczną EON (Elastic Optical Network), w której są wykorzystywane zaawansowane techniki optycznej modulacji OFDM (Orthogonal Frequency-Division Multiplexing) [4], [5] oraz drobnoziarnisty podział zasobów [6] należy poświęcić więcej uwagi mechanizmowi bypass w sieciach IP/EON. Niniejszy referat przedstawia analizę użyteczności mechanizmu bypass dla ruchu pomiędzy centrami danych w sieciach IP/EON. Dodatkowo rozbudowano model IP/EON o aspekt wielkości udostępnionego widma, który w [7] został uproszczony. Podobnie jak w pracach [2], [3], [7] do zarz... więcej»

SYMULATOR WĘZŁÓW ELASTYCZNYCH SIECI OPTYCZNYCH OPARTYCH NA STRUTURZE 3-SEKCYJNEGO POLA CLOSA DOI:10.15199/59.2018.8-9.59
(Mariusz Głąbowski, Maciej Sobieraj)

1. WSTĘP Zwiększająca się różnorodność usług sieciowych, o wzrastającym zapotrzebowaniu na przepływności, oraz liczba urządzeń dołączonych do globalnej sieci transmisji danych, stawia nowe wymagania przed sieciami telekomunikacyjnymi. W celu sprostania tym wymaganiom niezbędne jest nie tylko zwiększanie przepływności łączy telekomunikacyjnych, ale także - w coraz większym stopniu - zapewnienie możliwości różnicowania jakości obsługi różnych klas strumieni ruchu w węzłach telekomunikacyjnych. W ciągu ostatnich lat rozwój sieci optycznych, zarówno dostępowych, jak i szkieletowych, spowodował, że stały się one podstawowymi rozwiązaniami oferującymi równocześnie wysokie przepływności oraz mechanizmy przydziału zasobów i różnicowania jakości obsługi. Aktualnie, wraz z rozwojem techniki DWDM (ang. Dense Wawelength Division Multiplexing), optyczne sieci telekomunikacyjne następnej generacji są przedmiotem zainteresowania wielu ośrodków naukowych oraz tematem wielu publikacji [1][2]. Technologie sieci optycznych pozwalają zwiększyć prędkość transmisji do 100 Gb/s, 400 Gb/s, lub nawet 1 Tb/s. Możliwość efektywnego wykorzystania tak dużych przepływności sieci na potrzeby użytkowników o różnych żądaniach, znacznie mniejszych od pojemności sieci, zapewnia realizacja koncepcji elastycznych sieci optycznych (ang. Elastic Optical Networks) [3], tj. sieci, które umożliwiają elastyczny przydział zasobów sieciowych dla różnych ścieżek optycznych. W sieciach DWDM koniecznym staje się zastosowanie optycznych pól komutacyjnych, zdolnych do konwersji oraz transmisji sygnałów optycznych na różnych długościach fali świetlnych. Prace badawcze w obszarze optycznych pól komutacyjnych dotyczą głównie opracowania nowych nieblokowalnych struktur optycznych pól komutacyjnych [4]. Budowa takich pól wiąże się z bardzo dużą liczbą punktów komutacyjnych lub ze złożonymi algorytmami sterowania zestawianiem połączeń. Drugim obszarem badań, będącym temate... więcej»

2018-7

zeszyt-5584-przeglad-telekomunikacyjny-2018-7.html

 
W numerze m.in.:
Neutralność sieci - szanse i bariery dla urzeczywistnienia idei wolnego Internetu DOI:10.15199/59.2018.7.6

Termin neutralność sieci wiąże się ściśle z Internetem i funkcjonuje od początku jego istnienia. W literaturze można znaleźć wiele definicji opisujących to pojęcie z różnych punktów widzenia. Istota neutralności sieci nie została bowiem dotychczas jednoznacznie zdefiniowana. Ministerstwo Cyfryzacji wskazuje, że przez neutralność sieci, utożsamianą z neutralnością Internetu, należy rozumieć jednakowe traktowanie ruchu internetowego, niezależnie od źródła jego pochodzenia, wykorzystywanej aplikacji, miejsca docelowego, stosowanego protokołu lub treści komunikacji [1]. W Raporcie [2] Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej BEREC (Body of European Regulators of Electronic Communications)) neutralność sieci jest definiowana jako zasada jednakowego traktowania wszystkich komunikatów przesyłanych w sieci Internet niezależnie od treści, wykorzystanej aplikacji lub usługi, urządzenia oraz adresu nadawcy i odbiorcy. Inaczej mówiąc, neutralność sieci (network neutrality) to zasada, zgodnie z którą dostawcy usług internetowych ISP (Internet Service Provider) i instytucje rządowe nie nakładają żadnych ograniczeń na dostęp do sieci dla użytkowników korzystających z Internetu. Zgodnie z tą definicją neutralność sieci oznacza, że wszyscy użytkownicy Internetu mogą uzyskać dostęp do jej zasobów na równych prawach. Przez użytkowników Internetu rozumie się użytkowników końcowych, będących konsumentami usług oraz dostawców treści i aplikacji CAP (Content and Application Provider), którzy wykorzystują tę sieć do prowadzenia działalności biznesowej, niepolegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych. Chodzi o podmioty prowadzące działalność gospodarczą w Internecie, polegającą na udostępnianiu treści, usług i aplikacji za pośrednictwem swoich stron internetowych. Dzięki zasadzie neutralności każdy podmiot, bez względu na rolę, wielkość i obszar działalności, ma w Internecie równe prawa w zakresie świadczenia i korzystania z usł... więcej»

Zastosowanie filtrów cyfrowych w procesie "wybielania" szumu kolorowego DOI:10.15199/59.2018.7.3
(Andrzej JAKUBIAK)

Sygnały użyteczne, wygenerowane w urządzeniu nadawczym systemu telekomunikacyjnego, zanim dotrą do odbiornika, przebywają pewną drogę w przestrzeni nazywanej kanałem transmisyjnym lub obszarem propagacji. W tej przestrzeni pojawiają się dodatkowe sygnały, które mogą utrudnić lub nawet uniemożliwić prawidłowy odbiór informacji. Sygnały te, nazywane ogólnie zakłóceniami, mogą być pochodzenia naturalnego (szum termiczny, odbicia od powierzchni ziemi, odbicia od zjawisk atmosferycznych itp.) lub wytwarzane celowo (man-made), a dodatkowym źródłem zakłóceń mogą być same urządzenia nadawcze i odbiorcze. Zakłócenia, ze względu na mechanizm ich powstawania, mają charakter wektorów losowych modelowanych procesem stochastycznym o odpowiednich właściwościach probabilistycznych. Jednym z ważniejszych modeli probabilistycznych zakłóceń jest tzw. szum biały. Jeżeli dodatkowo wektor takiego zakłócenia zawiera znaczną liczbę elementów składowych, to na mocy centralnego twierdzenia granicznego wartości chwilowe jego amplitudy mają gaussowski rozkład prawdopodobieństwa i mamy wówczas do czynienia z szumem białym gaussowskim. Jest to model umożliwiający projektowanie optymalnych (odpornych na zakłócenia) systemów telekomunikacyjnych zarówno metodami analitycznymi, jak i symulacyjnymi, ale w większości przypadków odbiegający od rzeczywistości. Realne zakłócenia na ogół nie mają cech szumu białego (najczęściej jest to tzw. szum kolorowy), co znacznie komplikuje, a nawet uniemożliwia prowadzenie obliczeń projektowych. W takim przypadku efektywną metodą jest zastosowanie procedur "wybielających", czyli takiego przetworzenia szumu kolorowego, żeby jego właściwości były bliskie właściwościom szumu białego. Wybrane metody wybielania szumu kolorowego stanowią zasadniczy temat niniejszego artykułu. SZUM B IAŁY I SZUM KOLOROWY Szum biały jest szczególnym procesem stochastycznym, którego widmo gęstości mocy SN(w) ma pewną stałą wartość N0 w całym zakres... więcej»

Uziemianie obiektów telekomunikacyjnych DOI:10.15199/59.2018.7.4
(Karol ANISEROWICZ)

Spełnienie zasad kompatybilności elektromagnetycznej w obiektach telekomunikacyjnych jest istotne z powodu funkcji przez nie pełnionych. Jednym z ważnych aspektów kompatybilności elektromagnetycznej jest ochrona odgromowa, szczególnie wówczas, gdy obiekty zawierają konstrukcje o dużej wysokości (maszty antenowe, wieże) lub są podłączone do rozległych sieci przewodzących. Ochrona przed oddziaływaniem piorunowych impulsów elektromagnetycznych dotyczy zarówno aparatury elektronicznej, jak i bezpieczeństwa ludzi. Jednym z podstawowych środków ochrony odgromowej jest uziemianie. Mimo dość dużej liczby publikacji na ten temat, ogólny stan wiedzy o uziomach jest mały, a przeciętny elektronik często wręcz lekceważy to zagadnienie. Może to być związane m.in. z brakiem tych zagadnień w programach studiów dla inżynierów elektroników. Ponadto poziom artykułów publikowanych w pismach branżowych, prac prezentowanych na konferencjach, a szczególnie w Internecie, jest nierówny. Nierzadkie są publikacje, których autorzy opierają się bardziej na swoich wyobrażeniach niż na lekturze norm lub książek [1-12]. Niestety, jakość tłumaczenia norm pozostawia wiele do życzenia. Panuje przy tym spore zamieszanie pojęciowe, związane z kilkoma funkcjami pełnionymi przez uziomy oraz z myleniem uziemień z połączeniami wyrównawczymi (ekwipotencjalizacją). Stąd wynikła potrzeba napisania niniejszego artykułu. Uziemienia pełnią następujące główne funkcje: - ochronną, - odgromową, - roboczą. Funkcja ochronna uziemienia - jako jednego ze środków ochrony przeciwporażeniowej - polega na zapewnieniu, że różnica potencjałów pomiędzy dowolnym przewodzącym przedmiotem a powierzchnią ziemi nie przekracza wartości uznawanej za bezpieczną przy dotknięciu (napięcie dotykowe). Dotyczy ona również zapewnienia bezpiecznej wartości różnicy potencjałów między stopami (napięcie krokowe). Analogiczną funkcję pełnią połączenia wyrównawcze, jednak powierzchnią odniesienia dla ... więcej»

Sterowanie optycznymi sieciami transportowymi za pomocą programowalnego interfejsu opartego na języku modelowania YANG DOI:10.15199/59.2018.7.2
(Arkadiusz Potrykus, Rafał Szwedowski, Paweł Kaczmarek, Sylwester Kaczmarek)

Over a decade many standardization initiatives as well as research activities were focused on bringing SDN concepts into transport world. Majority of them is focused on the interface between orchestrator or client SDN controller and transport network controller as the component, which is most fragile from the interoperability perspective. This paper aims on presenting the results of an industrial research on two practical realizations. Main objective is to provide a deeper technical insight to both. Regardless of many different directions within standardization bodies since a few past years we can observe a strong paradigm shift towards model-based interfaces. This led to dominant role of interfaces derived from YANG [1] modeling language, exposed over RESTCONF [2] or NETCONF [3] protocols. They naturally move center of gravity of interface definition from complex and very often binary protocol structures towards much simpler textbased models separated from common transport mechanism. Moreover, models can be classified into two major groups device scope also known as disaggregated or direct models and networks scope also referred as abstracted or aggregated [4][5]. This paper focuses on the second group and is organized into four major parts. Chapter two provides theoretical introduction into the world of two selected IETF TEAS TE models. Chapter three gives a deeper dive into the used controller - ONOS. From the theoretical point of view experiment was agnostic to software platform, however interpretation of the results always requires existing reference implementation. In the following chapter four and five the authors concentrate on presenting practical results of the conducted proof of concept. TEAS TE MODELS Traffic Engineering Architecture and Signaling (TEAS) Working Group is well known for defining Multiprotocol Label Switching (MPLS) and Generalized-MPLS (GMPLS) traffic engineering architecture along with standardiz... więcej»

Media lokalne: społeczne, narodowe, obywatelskie? DOI:10.15199/59.2018.7.5
(Witold GRABOŚ)

Oligopol Na polskim rynku telewizyjnym od lat panuje oligopol. Telewizja publiczna, grupa Polsat i grupa TVN zdominowały rynek, co stwierdza KRRiT niezależnie od jej kadencji i składu osobowego. Polskie prawo medialne nie zabrania łączenia działalności nadawczej z brokerską. Największe komercyjne grupy telewizyjne mają własne domy mediowe. Dysponują także sieciami nadawczymi. To stwarza sytuację, w której mali nadawcy albo godzą się na uzależniającą współpracę, albo zmuszeni są do sprzedania programu. W polskim prawie medialnym nie ma przepisów kontrolujących kumulację kapitału medialnego, a przepisy dotyczące pozycji znaczącej nadawcy są nieefektywne. Jednym ze skutków afery Rywina była liberalizacja obrotu rynkowego koncesjonowanymi programami. Koncesja - dobro niezbywalne może zmienić właściciela za zgodą KRRiT. Krajowa Rada nie ma żadnych kompetencji kontrolno-regulacyjnych, jeśli polską stację kupuje podmiot unijny. Nawet wtedy, gdy jego właścicielem jest kapitał spoza Unii. Pomimo politycznych haseł repolonizacji mediów, obcy kapitał medialny raczej umacnia swą pozycję. Za sumę 14,6 milliarda dolarów USA Discovery Communications przejął od Scripps Networks Interactive grupę TVN. Podmiot ten kupił też od Agory większość udziałów kanału tematycznego na multipleksie ósmym. Tendencje kumulacyjne potwierdza także sprzedaż przez grupę ZPR pakietu telewizyjnych kanałów cyfrowych Polsatowi. Na rynku radiowym dominują cztery grupy: RMF, Eurozet, Time i Agora. Proces tzw. sieciowania, a de facto przejmowania małych stacji i uniformizacji programowej już się dokonał. Do rzadkości należą nadawcy, którzy ocalili własną niezależność właścicielską i programową. Zubożony obraz Mało spolaryzowany rynek medialny kreuje uproszczony i zubożony obraz rzeczywistości, wpływa na świadomość społeczną i jakość demokracji. Media korporacyjne z natury wspierają zachowawczą polityk... więcej»

2018-6

zeszyt-5532-przeglad-telekomunikacyjny-2018-6.html

 
W numerze m.in.:
OPTYMALIZACJA EFEKTYWNO´SCI ENERGETYCZNEJ DLA SIECI POŁ ˛ ACZE´N RADIOWYCH Z PRZEKAZ´NIKAMI DOI:10.15199/59.2018.6.42
(Bartosz Bossy, Hanna Bogucka)

1. WSTE˛P Wokresie ostatniej dekady badania zwia˛zane z efektywnos ´cia˛ energetyczna˛, jak równiez˙ z transmisja˛ wykorzystuja ˛ca˛przekaz´niki zyskały duz˙a˛popularnos´c´ [1,2,4,7, 8]. Efektywne energetycznie techniki transmisji pozwalaja ˛ na zmniejszenie zuz˙ywanej przez elementy sieci energii, a co za tym idzie na przedłuz˙enie z˙ywotnos´ci urza˛- dze´n oraz zmniejszenie emisji dwutlenku w˛egla. Dodatkowo u˙zycie przeka´zników pozwala powi˛ekszy´c zasi˛eg sieci, zwi˛ekszy´c przepustowo´s´c systemu czy te˙z zmniejszyc ´ moc transmisji. Wydaje sie˛ zatem, z˙e poła˛czenie obu technik stanowi idealna˛ pare˛ zwie˛kszaja˛ca˛ przepływnos ´c´ systemów radiokomunikacyjnych tym samym dbaja˛c o zuz˙ycie energii. Dodatkowo biora˛c pod uwage˛ rosna˛ca˛ liczbe˛ urza˛dzen´ bezprzewodowych zwia˛zana˛m.in. z nadchodza ˛ca˛ era˛ Internetu rzeczy (ang. Internet of Things - 1Praca powstała w ramach projektu "BioNets" finansowanego ze ´srodków Narodowego Centrum Nauki przyznanych na podstawie decyzji numer DEC-2016/23/B/ST7/03937. T = 1 podnośna:i T = 2 podnośna:j T = 1 podnośna:i' T = 2 podnośna:j' interferencja jeślij interferencja jeśli j n TX m RN Rys. 1. Przykład transmisji wykorzystuja˛cej te˛ sama˛ podnos ´na˛ przez nadajnik oraz we˛zeł pos´rednicza˛cy w drugiej szczelinie czasowej. IoT), która wymaga wysokiej efektywno´sci energetycznej mo˙zna przypuszcza´c, ˙ze wykorzystanie w˛ezłów sieci jako przekaz´ników be˛dzie szeroko stosowana˛ technika˛. Taka˛ hipoteze˛ potwierdza choc´by ludzki mózg, który mimo posiadania ogromnej liczby neuronów (w˛ezłów sieci) przekazuje impulsy zachowuja˛c wysoka˛ efektywnos´c´ energetyczna˛m.in. dzie˛ki przekazywaniu sygnału od z´ródła do celu przez wiele neuronów (we˛złów pos´rednicza˛- cych) [3]. Posiada on zdolno´s´c zło˙zonego przetwarzania i oblicze´n w czasie rzeczywistym pomimo stosunkowo wolno działaja˛cych i zaszumionych komponentów centralnego systemu nerwowego. Mózg ludzki jest ... więcej»

Radiofonia cyfrowa - stan wdrożenia oraz aspekty techniczne (projekt LokalDAB) DOI:10.15199/59.2018.6.5
(Kamil STANIEC, Mirosław OSTROWSKI, Janusz SOBOLEWSKI, Dariusz WIĘCEK, Michał KOWAL, Sławomir KUBAL, Piotr PIOTROWSKI, Krzysztof RZEŹNICZAK, Daniel NIEWIADOMSKI)

RADIOFONIA CYFROWA - WIĘCEJ NIŻ RADIO Korzyści ekonomiczne cyfryzacji radiofonii.Aby odpowiedzieć na pytanie, czy radio cyfrowe jest tańsze od analogowego czy dystrybucji strumieniowej przez Internet, trzeba rzetelnie przyjrzeć się tym trzem drogom docierania z programem do słuchaczy. Warto oprzeć się na dogłębnej analizie poczynionej przez Marcello Lombardo, eksperta Europejskiej Unii Nadawców EBU (szczegółowy opis np. w [1]). Celem opracowania było określenie kosztów transmisji i słuchania radia oraz porównanie ich do trzech sposobów docierania do słuchaczy - za pomocą radia analogowego FM, radia cyfrowego DAB i strumieni internetowych. Do analizy przyjęto jako punkt odniesienia realne dane pochodzące z pięciu krajów (Francji, Niemiec, Włoch, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii). Po stronie transmisji dokonano analizy kosztów nadawcy dystrybucji treści radiowych w FM, DAB i Internecie, a po stronie odbiorczej - analizy cen, jakie słuchacze płacą, aby słuchać radia w ruchu na ich ulubionej platformie. Podstawowe parametry analizy z punktu widzenia nadawcy to koszty dystrybucji sygnału (Opex), natomiast z perspektywy słuchacza to koszty odbioru.Koszty dystrybucji radiowej - definicja scenariuszy Za podstawę przyjęto pięć europejskich rynków zamieszkiwanych przez 321 milionów mieszkańców (60% populacji Unii Europejskiej). Przeanalizowano trzy scenariusze: radio o zasięgu ogólnokrajowym (o populacji liczącej 64,2 mln), radio o zasięgu regionalnym (o populacji: 5,4 mln) i radio lokalne o zasięgu obejmującym stolicę (4 mln). Do oszacowania liczby nadajników w celu zapewnienia zasięgów dla każdego scenariusza oparto się na nadawcach publicznych. Definicję kosztów podano w tabeli 1. Koszty dystrybucji radiowej - model FM Do oszacowania liczby nadajników zapewniających odpowiednie zasięgi dla każdego scenariusza przyjęto liczby i typy obiektów nadawczych nadawców publicznych z pięciu krajów: France Inter, Deutschlandradio, Radio RAI 1, R... więcej»

MORSKIE SYSTEMY LOKALIZACJI I ŚLEDZENIA STATKÓW DOI:10.15199/59.2018.6.74
(Karol Korcz)

1. WSTĘP Potrzeba stosowania w żegludze morskiej systemów identyfikacji, lokalizacji i śledzenia ruchu statków jest nie kwestionowana. Systemem, który jako pierwszy spełnił te oczekiwania jest System automatycznej identyfikacji statków morskich - AIS (Automatic Identification System), wprowadzony jako obowiązkowe wyposażenie statków podlegających Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu - Konwencji SOLAS (Safety Of Life At Sea) w 2002 roku [6]. System ten zaprojektowany przede wszystkim z myślą o zwiększeniu bezpieczeństwa żeglugi ma szczególne znaczenie w obszarach o dużym natężeniu ruchu statków, obszarach przybrzeżnych lub na trudnych nawigacyjnie akwenach. AIS jest ważnym elementem Systemu nadzoru ruchu statków - VTS (Vessel Traffic Services) działającego w obszarach portów, gdzie szczególnie wymagana jest ich lokalizacja i śledzenie. W odpowiedzi na wzrastające ogólnoświatowe zagrożenie terrorystyczne, w szczególności wydarzenia w Nowym Jorku z 11 września 2001r., międzynarodowa społeczność morska, poprzez Międzynarodową Organizacje Morską - IMO (International Maritime Organ ization), zdecydowała o stworzeniu systemu, którego celem jest globalna identyfikacja, lokalizacja i śledzenie statków. W ślad za zidentyfikowaną dostępną technologią, przyjętymi niezbędnymi globalnymi uwarunkowaniami prawnymi oraz osiągniętym politycznym konsensusem dotyczącym zbierania, dystrybucji i użycia danych, w grudniu 2006r. zatwierdzono kluczowe zalecenia powołujące do życia system Dalekosiężnej identyfikacji i śledzenia statków morskich - LRIT (Long Range Identification and Tracking of ships) [6]. Wskazane wyżej systemy stanowią podstawę stosowanych obecnie w żegludze morskiej sposobów radiowej lokalizacji i nadzoru ruchu statków. W artykule, uwzględniając prowadzone obecnie przez IMO prace projektowe, podjęto próbę porównania właściwości oraz określenia perspektyw obu systemów. 2. SYSTEM AUTOM ATYCZNEJ IDENTYF IKACJI S TATKÓ W ... więcej»

ANALIZA PROPAGACYJNA DLA KOMUNIKACJI TYPU V2X DOI:10.15199/59.2018.6.12
(Małgorzata Gajewska)

1. WSTĘP W obecnych czasach ogromnego tempa rozwoju nabierają systemy V2X (ang. Vehicle-to-Everything) czyli tzw. automobilowej komunikacji pojazdu z dowolnym elementem infrastruktury. Do roku 2024 [4] są planowane do wdrożenia różne typy tego rodzaju komunikacji radiowej, w tym szczególnie komunikacja typu V2V (ang. Vehicleto- Vehicle) oraz V2I (ang. Vehicle-to-Infrastructure). Przy czym komunikacja V2V oznacza radiową wymianę informacji bezpośrednio między pojazdami, a V2I to wykorzystanie możliwości wymiany informacji między przemieszczającymi się samochodami a otaczającą je infrastrukturą. Na progu procedury wdrażania systemów 5G już wiadomo, że w tych systemach niezwykle istotna będzie m. in. bezpośrednia transmisja danych między urządzeniami M2M (ang. Machine to Machine), której klasycznym przykładem jest właśnie komunikacja typu V2X. Generalnie dąży się do wdrażania systemów sterowania pojazdów (wyposażonych w szereg różnych czujników i systemów sterujących) w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko kolizji/wypadku i poprawić bezpieczeństwo ruchu. Proces wdrażania tego typu rozwiązań na pewno wymaga wykonania wielu badań, a później pomiarów i testów, gdyż od prawidłowości ich działania może zależeć życie ludzkie. W [2] zdefiniowano przykłady aplikacji, które mają być uruchamiane wraz z rozwojem systemów V2X. Kategorie tych aplikacji wraz z zakładanymi maksymalnymi dopuszczalnymi opóźnieniami, przedstawiono w tab. 1. Tab. 1. Kategorie aplikacji: przykłady i wymagania [2] Kategoria aplikacji Dopuszczalne opóźnienie Aplikacje związane z bezpieczeństwem drogowym (wyłącznie zasięg lokalny) - max. 50 ms przy transmisji sygnałów w przypadku wysyłania komunikatu o przedwypadkowym wykryciu ryzyka - 100 ms w przypadku wysyłania komunikatu z ostrzeżeniem o potencjalnym ryzyku kolizji Aplikacje pozwalające zwiększyć efektywność ruchu - max. 500 ms - tzn. informacje o natężeniu ruchu lub zalecanej trasie mogą być wysyłan... więcej»

WPŁYW WARUNKÓW PROPAGACYJNYCH NA POMIAR ODLEGŁOŚCI METODĄ TDOA DOI:10.15199/59.2018.6.18
(Paweł Oleksy, Łukasz Januszkiewicz)

1. WSTĘP Projektowanie systemów radiowych pracujących zwłaszcza we wnętrzu budynku, gdzie dodatkowo w kanale transmisyjnym mogą znajdować się ludzie wymaga uwzględnienia zarówno warunków propagacyjnych w danym środowisku jak również wpływu cała człowieka na fale radiowe. Ciało człowieka dla sygnałów o częstotliwości kilku GHz wprowadza silne tłumienie, przez co znacząco wpływa na charakterystykę promieniowania anteny umieszczonej w pobliżu ciała [3,6]. W systemach UWB powszechnie wykorzystywaną metodą lokalizacji jest metoda TDOA. Polega ona na pomiarze czasu propagacji sygnału z etykiety umieszczonej na lokalizowanym obiekcie do poszczególnych węzłów systemu. Na podstawie znanych współrzędnych poszczególnych węzłów możliwe jest określenie położenia etykiety w przestrzeni. W przypadku braku synchronizacji czasowej pomiędzy modułami systemu mierzony jest czas propagacji sygnału w dwie strony - od etykiety i z powrotem [5,7]. Zjawiska propagacyjne wpływają na działanie systemów TDOA. W systemach bazujących na tej metodzie fala przechodząca przez ciało człowieka ulega skróceniu co wprowadza błąd w pomiarze odległości, gdyż wydłuża się czas jej propagacji. Kolejnym aspektem wpływającym na dokładność pomiaru jest opóźnienie propagacji sygnału w funkcji kąta obrotu anteny. O ile dla systemów wykorzystywanych do pomiaru odległości rzędu kilkunastu metrów błąd ten będzie pomijalnie mały o tyle w przypadku znacznie krótszych dystansów wynik będzie obarczony dodatkowym błędem na poziomie kilkunastu a nawet kilkudziesięciu procent. W pomieszczeniach, zwłaszcza w warunkach braku widzialności optycznej NLOS (ang. Non Line of Sight) - sygnał dociera do odbiornika wieloma ścieżkami z tego względu ważnym parametrem opisującym odbiornik jest jego czułość na składową bezpośrednią. Jest ona definiowana jako minimalna moc sygnału składowej bezpośredniej jaka jest wymagana aby mógł on być poprawnie wykryty [1]. Ciało człowieka wprowadzaj... więcej»

2018-5

zeszyt-5503-przeglad-telekomunikacyjny-2018-5.html

 
W numerze m.in.:
Synteza generatorów indeksów metodami dekompozycji liniowej i funkcjonalnej DOI:10.15199/59.2018.5.3
(Tadeusz ŁUBA, Tomasz MAZURKIEWICZ)

Metody projektowania funkcji generowania indeksów, ze względu na ważne zastosowania (dystrybucja adresów IP, skanowanie wirusów, wykrywanie niepożądanych danych), są ostatnio przedmiotem intensywnych badań naukowych. Celem tych badań jest metodyka syntezy logicznej układów cyfrowych, umożliwiających wyodrębnianie właściwych danych z ogromnej masy danych niepotrzebnych. Dane te są wprowadzane do układu w postaci binarnych wektorów reprezentujących silnie nieokreślone funkcje boolowskie o dużej liczbie argumentów. Synteza takich funkcji jest wyzwaniem dla twórców algorytmów redukcji i kompresji argumentów, któremu nie potrafią sprostać nawet najlepsze zespoły na świecie. Na przykład cytowana w [8] funkcja boolowska (10 wektorów, 40 argumentów), obliczona przez Sasao [18], jest redukowana do 5 zmiennych. Program Lightning, opracowany przez dyplomanta Ośrodka Kształcenia na Odległość Politechniki Warszawskiej, oblicza dla tej funkcji 2261 reduktów 4-argumentowych. Warto podkreślić, że wspomniany program może wygenerować tablicę prawdy tej funkcji dla każdego reduktu. Badania omawiane w artykule dotyczą zarówno standardowych metod syntezy logicznej, jak też metod heurystycznych, wykorzystujących zaawansowane miary złożoności obliczeniowej. W pierwszym przypadku rozwijane są przede wszystkim modele zależności funkcjonalnych funkcji boolowskich, takie jak redukcja argumentów oraz dekompozycja funkcjonalna, a w drugim poszukiwane są metody z zakresu teorii ciał skończonych, a w szczególności metody dekonwolucji [1]. W związku z różnorodnością tych metod, przy jednoczesnym coraz powszechniejszym i ważniejszym ich zastosowaniu, głównym celem artykułu jest przegląd tych metod, umożliwiający czytelnikowi odpowiedni wybór. Z tych powodów omawiane są zarówno metody i algorytmy dekompozycji liniowej, jak też dekompozycji funkcjonalnej, stwarzającej szanse opracowania uniwersalnych metod syntezy generatorów indeksów. Pełne wykorzystanie t... więcej»

Sztuczna inteligencja - wyzwaniem XXI wieku DOI:10.15199/59.2018.5.1
(Andrzej M. WILK)

Sztuczna Inteligencja - cudowne dziecko czy golem XXI wieku ? Sztuczna inteligencja, znana częściej pod angielskim akronimem AI (Artificial Intelligence)1), stanowi przedmiot badań i prac prowadzonych od ponad pół wieku w stale rosnącej liczbie laboratoriów, centrów i instytutów, zarówno uczelnianych, jak i przemysłowych. Stopniowo coraz więcej rozwiązań osiąga dojrzałość techniczną i jest wdrażanych w praktyce. Jako decydujący moment dla uświadomienia problemu badawczego AI uznaje się podanie w 1950 r. przez Alana Turinga propozycji testu. Określa się w nim wymagania, umożliwiające uznanie, że maszyna "myśli", a właściwie, że w procesie komunikacji może skutecznie udawać człowieka. Samo pojęcie sztucznej inteligencji zaproponował dopiero w 1956 r. John McCarthy podczas pierwszej specjalistycznej konferencji w Dartmouth, która zainicjowała szeroko zakrojone prace poświęcone tej nowej tematyce. W pierwszej fazie fascynacji AI, już w 1959 r., w Massachusetts Institute of Technology (USA) powstało AI Laboratory, które w wyniku przekształceń połączyło się w 2003 r. z utworzonym w 1963 r. Laboratory for Computer Science, tworząc Computer - Science and Artificial Intelligence Laboratory. Z kolei na Uniwersytecie Stanford odpowiednie laboratorium - The Stanford Artificial Intelligence Laboratory (SAIL) - powstało w 1962 r. Stanowi ono obecnie znaczące centrum doskonałości w dziedzinie badań, nauczania, teorii i praktyki w zakresie sztucznej inteligencji. Oczywiście, intensywność badań prowadzonych nad AI i ich szczegółowe ukierunkowanie były zależne od możliwości dostępnej techniki komputerowej i stanu rozwoju innych dyscyplin naukowych, istotnych dla rozumienia procesów postrzegania zmysłowego, myślenia i podejmowania decyzji. W poszczególnych latach, od końca lat pięćdziesiątych XX wieku do chwili obecnej, były okresy intensywnego finansowania i dynamicznego rozwoju oraz okresy "posuchy". Lata prowadzonych szerokim frontem prac ... więcej»

Głębokie sieci neuronowe i ich zastosowania w eksploracji danych DOI:10.15199/59.2018.5.2
(Stanisław OSOWSKI)

W ostatnich latach ogromny postęp w eksploracji danych dokonał się za pośrednictwem tak zwanego głębokiego uczenia. Głębokie uczenie dotyczy wielowarstwowych sieci neuronowych, które pełnią jednocześnie funkcję generatora cech diagnostycznych dla analizowanego procesu oraz finalną funkcję klasyfikatora bądź układu regresyjnego. Uzyskuje się w ten sposób doskonałe narzędzie zastępujące człowieka przede wszystkim w trudnej dziedzinie opisu procesu za pomocą specjalizowanych deskryptorów, których stworzenie wymaga dużych zdolności eksperckich. Okazuje się przy tym, że takie podejście do bezinterwencyjnej metody generacji cech jest o wiele skuteczniejsze od stosowanych tradycyjnie metod generacji deskryptorów. Umożliwia przy tym poprawę dokładności działania systemu. Z tego powodu technologia sieci głębokich stała się ostatnio bardzo szybko jednym z najbardziej popularnych obszarów w dziedzinie nauk komputerowych. Za protoplastę tych sieci można uznać zdefiniowany na początku lat dziewięćdziesiątych wielowarstwowy neocognitron Fukushimy [1]. Prawdziwy rozwój tych sieci zawdzięcza się jednak profesorowi LeCun [2], który zdefiniował podstawową strukturę i algorytm uczący specjalizowanej sieci wielowarstwowej, zwanej Convolutional Neural Network (CNN). Obecnie CNN stanowi podstawową strukturę stosowaną na szeroką skalę w przetwarzaniu obrazów. Tymczasem powstało wiele odmian sieci, będących modyfikacją struktury podstawowej CNN (np. UNN), jak również sieci różniących się zasadniczo od CNN. Przykładem mogą być autoenkoder (AE), jako wielowarstwowe, nieliniowe uogólnienie liniowej sieci PCA [3], sieci rekurencyjne typu LSTM (Long Short- -Term Memory) [4], stanowiące skuteczne rozwiązanie problemu propagacji wstecznej w czasie lub ograniczona (wielowarstwowa) maszyna Boltzmanna RBM (Restricted Boltzmann Machine) używana w sieciach głębokiej wiarygodności DBN (Deep Belief Network) [5]. Cechą wspólną tych rozwiązań, zwłaszcza w przypadk... więcej»

Nowe wyzwania dla zwiększenia efektywności budowy szybkich sieci łączności elektronicznej DOI:10.15199/59.2018.5.4
(Wojciech Michalski)

W Narodowym Planie Szerokopasmowym (NPS), przyjętym przez Rząd w styczniu 2014 roku, została określona strategia rozwoju dostępu do szerokopasmowego Internetu. Zgodnie z nią do końca 2020 r. każde gospodarstwo domowe w Polsce powinno mieć zapewnioną możliwość korzystania z dostępu do Internetu o przepływności co najmniej 30 Mbit/s, a przynajmniej połowa polskich gospodarstw domowych powinna korzystać z łączy o przepływności powyżej 100 Mbit/s. Osiągnięcie tych celów w ciągu najbliższych pięciu lat to absolutne minimum, bo w związku z cyfrową transformacją w dłuższej perspektywie to zdecydowanie za mało. Wyniki przeprowadzonych przez Komisję Europejską (KE) konsultacji społecznych, dotyczących potrzeb w zakresie prędkości i jakości połączeń internetowych po 2020 r. oraz środków służących do zaspakajania tych potrzeb po 2025 r., wskazują że internauci oczekują wyraźnej poprawy jakości usług łączności stacjonarnej do tego terminu. Przyszłościowe potrzeby użytkowników znalazły odzwierciedlenie w komunikacie: Łączność dla konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego: w kierunku europejskiego społeczeństwa gigabitowego. KE proponuje w nim nowe cele strategiczne dotyczące rozwoju szerokopasmowego dostępu do Internetu do 2025 r. Cel pierwszy to zapewnienie gigabitowego dostępu do Internetu dla wszystkich miejsc stanowiących główną siłę napędową rozwoju społeczno- -gospodarczego, takich jak szkoły, węzły transportowe i główne miejsca świadczenia usług publicznych, a także dla przedsiębiorstw prowadzących intensywną działalność w Internecie. Cel drugi to zapewnienie niezakłóconego dostępu do sieci 5G na wszystkich obszarach miejskich i na wszystkich głównych szlakach komunikacyjnych. Cel trzeci to zapewnienie wszystkim gospodarstwom domowym w Europie, zarówno na obszarach miejskich, jak i wiejskich, dostępu do Internetu o prędkości dla łącza "w dół" co najmniej 100 Mbit/s, z możliwością zwiększenia prędkości do wartości mierzonej w gig... więcej»

Wykorzystywanie sztucznej inteligencji dla pożytku społecznego (Piotr Szymczak, Andrzej M. Wilk)
Pod koniec lutego 1865 roku, na zaproszenie cesarza Napoleona III, przybyli do Paryża reprezentanci dwudziestu państw, aby wziąć udział w pierwszej międzynarodowej konferencji telegraficznej, która rozpoczęła się 1 marca tegoż roku. Konferencja ta musiała być bardzo dobrze przygotowana, skoro już 17 maja 1865 r., w Salonie Zegarowym, jednej z najwspanialszych sal Quai d'Orsay, doszło do uroczystego podpisania międzynarodowego porozumienia o utworzeniu pierwszej na świecie, nowoczesnej organizacji międzynarodowej, która przyjęła nazwę Międzynarodowego Związku Telegraficznego. Po upływie 153 lat jego następca - Międzyn... więcej»

2018-4

zeszyt-5485-przeglad-telekomunikacyjny-2018-4.html

 
W numerze m.in.:
Dziewięćdziesięciolecie Przeglądu Telekomunikacyjnego 1928 – 2018 (Krystyn PLEWKO, Bogdan ZBIERZCHOWSKI)
Zarys historii Z inicjatywy Stowarzyszenia Teletechników Polskich (STP), zaledwie dwa lata po jego powstaniu, a więc przed 90 laty, ukazał się pierwszy zeszyt miesięcznika - Przegląd Teletechniczny (marzec-kwiecień 1928 r.). Była to realizacja zapisu w statucie tego Stowarzyszenia dotycząca powołania czasopisma. Miesięcznik ten - organ STP - był wydawany przy wsparciu Ministerstwa Poczt i Telegrafów. Cztery lata później - w roku 1932 - w zeszytach Przeglądu Teletechnicznego pojawił się dodatek pt.: Wiadomości Teletechniczne, który w roku 1935 przekształcił się w samodzielny miesięcznik. W roku 1939 Stowarzyszenie Teletechników Polskich połączyło się ze Stowarzyszeniem Elektryków Polskich, a oba miesięczniki - zachowując swoją odrębność - zmieniły nazwę na Przegląd Telekomunikacyjny i Wiadomości Telekomunikacyjne. Historia tych czasopism jest spleciona z losami wielu innych o tematyce telekomunikacyjnej, radiowej lub pocztowej. Związki te zilustrowano na rys. 1. Warto zauważyć, że w wymienionym okresie oba te miesięczniki dwukrotnie łączyły się ze sobą: po raz pierwszy w roku 1959, gdy Wiadomości Telekomunikacyjne (pod nazwą Tele- -Radio) zostały włączone do Przeglądu i po raz wtóry w roku 1992, gdy Wiadomości połączyły się z Przeglądem, zachowując swoją odrębność wewnątrz wspólnego zeszytu. W tej formule czasopismo to istnieje już od 27 lat (patrz literatura). Od roku 1950 Przegląd Telekomunikacyjny wraz z Wiadomościami Telekomunikacyjnymi był wydawany przez Wydawnictwo Czasopism Technicznych NOT, a obecnie jest wydawany przez Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA-NOT Sp. z o.o. Miesięczniki te były i - po połączeniu - są do dzisiaj organem Stowarzyszenia Elektryków Polskich, prezentując na swoich łamach tematykę Sekcji Technik Informacyjnych (dawniej Telekomunikacji) i Sekcji Radiotechniki SEP. Prze- * były redaktor naczelny Przeglądu Telekomunikacyjnego oraz Wiadomości Telekomunikacyjnych, a także PTiWT ** ... więcej»

Modelowanie i implementacja układu sekwencera sygnałów ładunkowych z detektora GEM dla szybkiego systemu diagnostyki gorącej plazmy tokamakowej DOI:10.15199/59.2018.4.2
(Piotr KOLASIŃSKI, Krzysztof POŹNIAK, TOMASZ CZARSKI, Maryna CHERNYSHOVA, Michał GĄSKA, Paweł LINCZUK, Grzegorz KASPROWICZ, Rafał KRAWCZYK, Andrzej WOJEŃSKI, Wojciech ZABOŁOTNY)

Rolą współczesnych systemów diagnostycznych gorącej plazmy tokamakowej jest nie tylko zapewnienie szybkiego, wydajnego monitoringu zjawisk zachodzących w plazmie (m.in. prędkości rotacji, temperatury jonowej, koncentracji domieszek itp.), ale także niskolatencyjnego procesu sterowania uwięzieniem plazmy w polu magnetycznym (tj. pracy systemu w trybie sprzężenia zwrotnego). Zadania te wymagają zastosowania szybkich detektorów, umożliwiających wykrycie promieniowania plazmy z bardzo dużą częstością oraz użycia wielokanałowych, wydajnych obliczeniowo i niskolatencyjnych elektronicznych systemów pomiarowych pracujących w trybie czasu rzeczywistego. Wymagania te wynikają z potrzeby długotrwałego oraz powtarzalnego utrzymania procesu kontrolowanej syntezy termojądrowej następującej w gorącej plazmie tokamakowej w celu pozyskania nowego, bezpiecznego i bardzo wydajnego źródła energii. Dotychczasowe rozwiązania obrazowania zanieczyszczeń w plazmie zapewniały akwizycję danych pomiarowych w trakcie procesu wytwarzania i utrzymania plazmy, natomiast udostępnienie i analiza danych odbywały się w tzw. trybie off-line, tzn. już po zakończeniu eksperymentu. W artykule, tytułem wprowadzenia, omówiono zasadę działania systemu diagnostyki zanieczyszczeń pierwszej generacji zrealizowanego dla tokamaka JET. Wykorzystanie układów FPGA (Field-Programmable Gate Array) umożliwiło implementację szybkich procesów numerycznego przetwarzania sygnałów oraz procesu histogramowania wykonywanego równolegle dla wszystkich 256 kanałów pomiarowych detektora GEM (Gas Electron Multiplier), pracujących w zakresie miękkiego promieniowania X. Dzięki temu osiągnięto rozdzielczość czasową 10 ms dla serii kilku tysięcy kolejno wykonywanych rozkładów widmowych [1]. Konieczność dalszego zwiększenia rozdzielczości czasowej obrazowania do 1 ms (lub mniejszej), wraz z realizacją analizy spektralnej w czasie rzeczywistym (w tzw. trybie on-line), leży u podstaw budowy syst... więcej»

XXIV PLEBISCYT O TYTUŁ ZŁOTEGO INŻYNIERA
Dnia 28 lutego 2018 r. w Warszawskim Domu Technika NOT na uroczystej Gali ogłoszono wyniki XXIV Plebiscytu Złoty Inżynier. Diamentowym Inżynierem tegorocznej edycji plebiscytu został Antoni Greń, członek Zarządu FCA Poland, dyrektor Zakładu w Tychach. Złoty Inżynier to nagroda przyznawana wybitnym inżynierom, twórcom techniki, wynalazcom i organizatorom życia gospodarczego kraju, która popularyzuje ich osiągnięcia. Nagroda promuje dokonania polskich inżynierów i zwraca uwagę na ich rolę w budowaniu innowacyjnej i konkurencyjnej gospodarki. Tytuły przyznawane są w kategoriach: high-tech, zarządzanie, menedżer, ekologia, nauka i jakość, a także w kategorii młody inżynier. Od X edycji plebiscytu przyznawane są tytuły Honorowych Złotych Inżynierów absolwentom uczelni technicznych z dyplomem inżyniera, którzy sukces odnieśli w innych dziedzinach, takich jak kultura i sztuka, sport, działalność społeczna, charytatywna, religijna, a także gospodarcza, ale niezwiązanych z inżynierskim wykształceniem zawodowym. Organizatorem plebiscytu Złoty Inżynier jest redakcja dwutygodnika Przegląd Techniczny - gazety inżynierskiej (wydawanego od 1866 r.) oraz Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych Naczelna Organizacja Techniczna. Patronem medi... więcej»

Synteza wysokiego poziomu dla układów FPGA z wykorzystaniem metody partycjonowania grafów DOI:10.15199/59.2018.4.1
(Radosław CIESZEWSKI, Krzysztof POŹNIAK, Ryszard Romaniuk)

Synteza wysokiego poziomu HLS (High-Level Synthesis) jest nazywana także syntezą algorytmiczną lub syntezą behawioralną. To zautomatyzowany proces projektowania, interpretujący opis algorytmiczny przedstawiony w postaci języka wysokiego poziomu. Zadaniem procesu HLS jest implementacja algorytmu w zadanym sprzęcie - najczęściej w układzie FPGA (Field-Programmable Gate ArrayI) lub ASIC (Application-Specific Integrated Circuit). Synteza wysokiego poziomu stanowi przedmiot intensywnych badań od późnych lat siedemdziesiątych [1]. Pierwsze narzędzia HLS były tworzone dla wielu różnych języków umożliwiających opis algorytmiczny, jak np. Occam. Najnowsze, otwarte i komercyjne narzędzia zbudowane są na bazie języków wysokiego poziomu (High Level Description Language), takich jak ANSI C / C ++ / SystemC / System Verilog/ Java / Python [2,11-23]. Większość narzędzi analizuje kod wejściowy i konwertuje go do języka opisu sprzętu HDL (Hardware Description Language) na poziomie abstrakcji RTL (Register Transfer Level). Powszechnie używanymi językami opisu sprzętu są VHDL, Verilog i SystemVerilog. Kod wyjściowy jest następnie syntetyzowany do poziomu bramek za pomocą narzędzia do syntezy logicznej. Celem syntezy wysokiego poziomu jest umożliwienie projektantowi sprawnego zaprojektowania złożonego układu. Projektant tworzy algorytm na wysokim poziomie abstrakcji, podaje parametry wejściowe, a następnie narzędzie HLS automatycznie dokonuje implementacji. Kontrolę nad optymalizacją architektury sprzętowej zapewniają wewnętrzne algorytmy narzędzia HLS. architektura układów FPGA, która umożliwia realizację równoległych operacji logicznych i arytmetycznych, dla określonego rodzaju algorytmów umożliwia osiąganie lepszych wydajności niż w przypadku standardowych mikroprocesorów, gdzie co najwyżej kilka bloków logiczno-arytmetycznych wykonuje swoje zadania sekwencyjnie. Dlatego układy FPGA stanowią optymalne rozwiązanie dla algorytmów równoległych ... więcej»

Metryki oceny jakości klasyfikacji DOI:10.15199/59.2018.4.3
(Cezary Jankowski )

Od powstania pierwszej strony WWW [18] w grudniu 1990 roku nie upłynęło jeszcze nawet 30 lat, a Internet od tamtego czasu zmienił się diametralnie. Przestał być domeną wybranych naukowców i wojskowych. Stał się powszechny i wszechobecny. Obecnie można obserwować rozwój dostępu mobilnego, związanego z rosnącą wciąż popularnością smartfonów. Ich sprzętowe możliwości obliczeniowe są porównywalne z komputerami sprzed kilku lat. Wiele rodzjów aktywności przenosi się do Internetu. Ogłoszenia drobne opuszczają zajmowane przez lata łamy gazet. Serwisy społecznościowe mają coraz większe znaczenie w relacjach międzyludzkich. Sklepy internetowe oferują atrakcyjne ceny, oszczędzając na braku stacjonarnych punktów sprzedaży. Również reklamodawcy przechodzą z tradycyjnych mediów do sieci. Zachęca ich między innymi wizja profilowania użytkowników, a zatem przedstawiania im spersonalizowanych treści. Rezultatem tych zmian jest ciągle rosnąca ilość danych, gromadzonych przez organizacje oraz firmy. Gromadzenie tych danych nie jest jednak celem samym w sobie. Znaczenie ma dopiero informacja. Istotna jest możliwość uogólnienia, znalezienia pewnych wzorców oraz reguł. Istnieje potrzeba odkrywania wiedzy z baz danych (Knowledge Discovery in Databases) [16]. Pewne zagadnienia implikują istnienie wyróżnionego atrybutu - decyzji. Przykładem może być zagadnienie budowy filtru antyspamowego. Klasą decyzyjną będzie w tym przypadku etykieta spam lub poprawna wiadomość. Inne zagadnienie może dotyczyć prognozowania odsetka rozwiązanych umów z operatorem telekomunikacyjnym [7, 14]. Problemy, mające wyróżnioną zmienną, są określane mianem nauczania nadzorowanego (supervised learning). W zależności od zbioru wartości atrybutu decyzyjnego można wyróżnić klasyfikację - dyskretny, skończony zbiór wartości (jak w przypadku wspomnianego filtru antyspamowego) oraz regresję - ciągły zbiór wartości (jak w przypadku prognozy odsetka rozwiązanych umów). Istnieje tak... więcej»

2018-2-3

zeszyt-5448-przeglad-telekomunikacyjny-2018-2-3.html

 
W numerze m.in.:
Metody oceny jakości łączy bezprzewodowych wykorzystywanych w systemie netBaltic DOI:10.15199/59.2018.2-3.2
(Krzysztof BRONK, Rafał NISKI, Kacper WERESZKO, Krzysztof ŻUREK)

Jednym z głównych zadań w projekcie netBaltic [13] jest budowa heterogenicznej sieci teleinformatycznej na morzu, która w sposób automatyczny będzie analizowała stan dostępnych łączy bezprzewodowych oraz dokonywała wyboru tego łącza, które w danej chwili będzie najbardziej korzystne z punktu widzenia aktualnych warunków w kanale radiowym. W tym celu opracowano mechanizm oceny jakości łączy międzywęzłowych dla urządzeń znajdujących się w różnych strefach zasięgu systemu. Mechanizm ten umożliwi wybór optymalnego pod względem jakości łącza bezprzewodowego dla danej usługi. Ocena przydatności różnego rodzaju łączy bezprzewodowych będzie odbywała się na podstawie porównania wartości parametru LQI (Link Quality Indicator), wyznaczanej dla każdego z systemów dostępnych w danym miejscu i czasie. Zastosowanie tego samego kryterium do oceny jakości różnych systemów umożliwi bezpośredni sposób porównania jakości oferowanych przez nie usług bezprzewodowej transmisji danych. Opisana w artykule koncepcja mechanizmu oceny jakości łączy powstała w wyniku analizy danych zgromadzonych podczas kampanii pomiarowych realizowanych w ramach projektu na wodach Morza Bałtyckiego [7, 9] oraz badań i testów prowadzonych w środowisku laboratoryjnym [8, 10]. Przedstawiono definicję parametru LQI oraz sposób jego wyznaczania dla sieci 3G i LTE w strefie A systemu netBaltic [11, 12], w której statki komunikują się z wykorzystaniem lądowej infrastruktury operatorów komórkowych oraz dla sieci WiFi w strefach B i C, gdzie statki nie mają bezpośredniej łączności z brzegiem i jedynym mechanizmem komunikacji jest łączność statek-statek. Metoda oceny jakości łączy WiFi może być również wykorzystana do oceny jakości nadbrzeżnej (np. portowej) infrastruktury sieci dostępowych do łączności w relacji ląd-statek w strefie A. W dalszej części artykułu przedstawiono poglądową koncepcję budowy węzła systemu netBaltic z uwzględnieniem mechanizmu oceny jakości łączy. De... więcej»

Heterogeniczne środowisko testowe na potrzeby weryfikacji mechanizmów systemu netBaltic DOI:10.15199/59.2018.2-3.8
(Michał HOEFT, Krzysztof GIERŁOWSKI)

Jednym z głównych założeń projektu netBaltic [1] było opracowanie mechanizmów umożliwiających realizację komunikacji szerokopasmowej z wykorzystaniem mechanizmów samoorganizacji sieci w środowisku heterogenicznym. Pierwsze etapy realizacji projektu, w których sprawdzano zasadność wprowadzania proponowanych rozwiązań, zakładały wykorzystanie w pełni kontrolowanych środowisk symulacyjnych, wirtualnych oraz laboratoryjnych [2]. Podnosząc poziom gotowości technologicznej, w ostatnich etapach projektu netBaltic wprowadzono weryfikację w środowisku zbliżonym do rzeczywistego. Weryfikacja obejmowała testy poprawności funkcjonowania poszczególnych komponentów, prawidłowości ich integracji oraz wzajemnego oddziaływania w systemie złożonym ze stacji bazowych różnych technik transmisji rozlokowanych na lądzie i testowych węzłów systemu umieszczonych na jednostkach pływających. Wiele przeprowadzonych testów dotyczyło obszaru Bałtyku Południowego, w szczególności Zatoki Gdańskiej i Zatoki Puckiej. W trakcie testów opracowano i zaimplementowano testowe węzły systemu netBaltic, zainstalowane następnie na jednostce badawczej Instytutu Oceanologii PAN s/y Oceania [3] wraz z łodziami RIB znajdującymi się na jej pokładzie oraz na łodzi motorowej Sonda II. Sieć nabrze żna Istotnym elementem infrastruktury testowej wykorzystywanej w procesie weryfikacji mechanizmów opracowanych w projekcie netBaltic była infrastruktura nabrzeżna, obejmująca stacje bazowe i punkty dostępowe różnych technik transmisji. W szczególności zaadaptowano następujące rozwiązania: - system D-STAR ze stacją bazową umieszczoną na dachu budynku WETI Politechniki Gdańskiej, jako przykład wąskopasmowego systemu dalekozasięgowego, pracującego w paśmie 1.2 GHz; - szerokopasmowy system WiMAX ze stacją bazową umieszczoną na dachu budynku WETI Politechniki Gdańskiej, wdrożony jako część instalacji testowej projektu Wireless City Gdańsk; - infrastrukturę LTE publicznego operatora tele... więcej»

Zwiększanie zasięgu szerokopasmowej komunikacji morskiej z wykorzystaniem heterogenicznego systemu transmisji wieloskokowej DOI:10.15199/59.2018.2-3.4
(Krzysztof GIERŁOWSKI)

W dobie gwałtownego rozwoju zróżnicowanych usług informacyjnych, dostępnych zarówno w globalnej intersieci, jak i z użyciem dedykowanych systemów informatycznych o ograniczonym dostępie, nie dziwi fakt analogicznego rozwoju i popularyzacji przewodowych i bezprzewodowych technik komunikacyjnych umożliwiających szerokiemu gronu użytkowników uzyskanie dostępu do powyższych systemów. Na obszarach zurbanizowanych, na których użytkownik mobilny ma najczęściej możliwość skorzystania z usług wielu niezależnych systemów dostępowych wykorzystujących co najmniej kilka technik komunikacyjnych, można wręcz mówić o wszechobecności dostępu sieciowego. Nieco gorzej sytuacja przedstawia się na obszarach słabo zurbanizowanych, które często mają ograniczoną infrastrukturę telekomunikacyjną. Jednak i tam uzyskanie dostępu do sieci nie jest znaczącym problemem. Łatwość dostępu sieciowego i stosunkowo wysoka jego jakość przyczyniła się do ukształtowania przyzwyczajeń użytkowników, intensywnie korzystających dziś z różnorodnych usług IT (Information Technology). Jednocześnie wspomniana dostępność i jakość komunikacji wpłynęły na ukształtowanie specyficznych architektur i wzorców świadczenia usług - np. przeniesienie funkcjonalności do systemów chmurowych i zastosowanie podejścia XaaS (Everything as a Service). W tej sytuacji istnienie obszarów, na których dostęp do sieci nie jest możliwy lub też jakość tego rodzaju komunikacji jest bardzo ograniczona w porównaniu do nowoczesnych, bezprzewodowych systemów dostępowych, pozbawia przebywających na nich użytkowników dostępu do wielu usług, których funkcjonalność jest przez nich uznawana za nieodzowną. Ponadto, o ile powyższa sytuacja jest charakterystyczna dla określonego środowiska lub obszaru, skutkuje ona zahamowaniem rozwoju nowych usług, specyficznych dla potrzeb przebywających tam użytkowników. Kierunkirozwo ju kom unika cjiszerokopasmowe j naobszara ch morski ch Interesujące nas środowisko ak... więcej»

Optymalizacja trasy żeglugi na potrzeby e-nawigacji w systemie netBaltic DOI:10.15199/59.2018.2-3.7
(Wojciech TYCHOLIZ, Jaromir JAKACKI, Mirosław DARECKI)

Jednym z najistotniejszych niezależnych czynników wpływających na bezpieczeństwo i efektywność żeglugi są warunki hydrometeorologiczne na trasie przejścia. Kapitanowie i nawigatorzy na statkach, polegając na swoim doświadczeniu oraz analizując dostępne prognozy, dokonują wyboru optymalnej - ich zdaniem - trasy przejścia. W niektórych przypadkach załoga korzysta z usług zewnętrznych, wyspecjalizowanych podmiotów, których przedmiotem działalności jest tzw. ruting pogodowy, czyli wyszukiwanie i proponowanie optymalnej - przy zadanych parametrach - trasy żeglugi. W innych przypadkach kapitan lub oficer korzysta także z dedykowanych narzędzi informatycznych, które - przy wykorzystaniu specjalistycznych algorytmów - generują optymalną trasę przejścia dla danej jednostki. Pierwsze autorskie algorytmy optymalizacji trasy żeglugi zstały zaproponowane pod koniec lat pięćdziesiątych poprzedniego stulecia. Jednokryteriowa metoda izochromatyczna została wprowadzona do dyskursu w 1957 roku przez Jamesa [6]. Kolejne rozwinięcia tej relatywnie prostej i jednocześnie popularnej oraz łatwej w implementacji metody zaproponowane zostały m.in. przez Spaansa [13], Hagiwarę [2] oraz Wiśniewskiego [16]. Inne podejście do problemu optymalizacji trasy zostało podane przez Mannariego [10], który w procesie optymalizacji wykorzystał algorytmy Dijkstra. Z kolei Chen [1] zaproponował stosowanie trójwymiarowej metody (3D) dynamicznej optymalizacji. Wszystkie wspomniane metody są zaliczane do grupy metod jednokryteriowych, co oznacza, że optymalizacji może podlegać jednocześnie tylko jeden parametr (np. czas przejścia). Wśród metod wielokryterialnych (tj. metod wyznaczających trasę optymalną na podstawie wielu kryteriów jednocześnie), zaproponowanych dotychczas przez badaczy zajmujących się tą tematyką, należy wymienić metody podane przez Hinnenthala [5], Marie and Courteille [11] oraz Szłapczyńską [14]. Wspólną cechą metod wielokryteriowych jest wykorzysta... więcej»

Mechanizmy bezpieczeństwa w strefie C systemu netBaltic DOI:10.15199/59.2018.2-3.5
(Tomasz GIERSZEWSKI)

W celu zapewnienia bezpieczeństwa systemu zaproponowano i zaimplementowano dwa rozłączne dla stref A, B (samoorganizująca się wieloskokowa sieć kratowa [10], [11], [16]) oraz C (sieć niewrażliwa na opóźnienia [7], [8]) zbiory funkcjonalności, mające zabezpieczyć dane. Całość architektury zabezpieczeń przedstawiono w artykule [5]. Z punktu widzenia bezpieczeństwa w strefach A i B położono nacisk na funkcjonalności związane z uwierzytelnianiem węzłów, które mogą wchodzić w interakcję prowadzącą do wymiany danych, a także z poufnością transmitowanych informacji [6]. W strefie C wymaganie, dotyczące wzajemnego uwierzytelnienia węzłów przesyłających między sobą tzw. wiadomości, zostało uzupełnione o poufność nie tylko podczas transmisji - co byłoby możliwe do zrealizowania już mechanizmami zaproponowanymi dla stref A i B - ale także poufność danych przechowywanych w węzłach. Transmisja w strefie C jako wieloskokowa z nieciągłą łącznością zapewnia funkcjonalność store-and-forward. Ponieważ węzły systemu czasowo przechowują transmitowane wiadomości, należało zapewnić ich poufność oraz integralność, zabezpieczającą przed ujawnieniem informacji, możliwościami podszycia się czy manipulacji jej zawartością wewnątrz samych węzłów. Podobnie do zabezpieczeń komunikacji w strefach A i B, znalazła tutaj zastosowanie infrastruktura klucza publicznego (PKI). Zabezpieczeniewiadomo ści Strefa C, jako realizacja sieci niewrażliwej na opóźnienia (DelayTolerant Network - DTN [3], [15]), wyróżnia się transmisją relatywnie dużych, w odniesieniu do wielkości datagramów czy pakietów, wiadomości. Każda wiadomość stanowi realizację pojedynczego aktu komunikacji pomiędzy parą węzłów, np. żądania pewnej zawartości lub odpowiedzi na zgłoszone żądanie. Każda wiadomość zabezpieczana jest z użyciem certyfikatów X.509, tych samych, które wykorzystywane są na potrzeby zabezpieczania stref A i B. Dostarczane są dwie funkcje bezpieczeństwa - integralność i poufno... więcej»

2018-1

zeszyt-5395-przeglad-telekomunikacyjny-2018-1.html

 
W numerze m.in.:
Ewolucja technik dostarczania sygnału telewizyjnego na przykładzie Winogradzkiej Telewizji Kablowej DOI:10.15199/59.2018.1.2
(Borys Owczarzak, Piotr Zwierzykowski)

W sieciach telewizji kablowej od wielu lat sukcesywnie wprowadzana jest oferta usługi dostępu do Internetu. Zauważyli to również nadawcy sygnału telewizyjnego, którzy obecnie udostępniają sygnały telewizyjne także za pośrednictwem sieci teleinformatycznych. Wykorzystanie tego typu sieci do dystrybucji sygnału telewizyjnego wiąże się jednak z koniecznością zapewnienia komunikacji z nadawcami różnych programów telewizyjnych. Rozwiązanie to jest bardziej złożone od tradycyjnego podejścia, które opiera się na standardach DVB-S/S22) oraz DVB-T (Digital Video Broadcasting - Terrestrial). 2) DVB-S (Digital Video Broadcasting-Satellite) - standard cyfrowego przesyłu telewizji satelitarnej [2] 1) WTvK jest operatorem od wielu lat działającym w Poznaniu. Sieć operatora obejmuje 22 tys. mieszkańców jednej z największych dzielnic Poznania. Obecnie firma ma w swojej ofercie ponad 200 kanałów cyfrowych (zarówno SD, jak i HD). PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK XCI  nr 1/2018 9 nowymi kanałami telewizyjnymi towarzyszy dynamiczny rozwój technologii sieci teleinformatycznych. Efektem tego jest coraz większa przepływność sieci, której towarzyszy obniżenie kosztów budowy i eksploatacji sieci teleinformatycznych. Dostrzegli to i wykorzystali operatorzy i dostawcy treści dla sieci telewizji kablowych, zapewniając odbiór strumieni telewizyjnych o wiele lepszej jakości. Na rys. 1 przedstawiono komponenty sygnału telewizyjnego kanału TVP 1 HD nadawanego przez: satelitę HotBird z transpondera numer 13, naziemny nadajnik w Śremie oraz przez IP z punktu wymiany ruchu PWR PLIX4) w Warszawie. Do oceny jakości kanału telewizyjnego najczęściej wykorzystuje się przepływność sygnału wizyjnego (komponent AVC/H.2645) Video). Komponent ten w przypadku kanału TVP 1 HD (tabela 1) dostępny po IP wynosi 9,8 Mbit/s i jest ponad trzy razy większy od sygnału przesyłanego naziemnie (3,0 Mbit/s) i prawie dwa razy większy od sygnału przesyłanego sateli... więcej»

Katedra Telekomunikacji Morskiej na Wydziale Elektrycznym Akademii Morskiej w Gdyni DOI:10.15199/59.2018.1.1
(Beata Pałczyńska, Andrzej Łuksza, Andrzej Borys)

Rys historyczny Katedra Telekomunikacji Morskiej w Akademii Morskiej w Gdyni w obecnym kształcie powstała w 2005 roku w wyniku reorganizacji Wydziału Elektrycznego. Wówczas Katedrę Radioelektroniki Morskiej podzielono na dwie nowe: Katedrę Telekomunikacji Morskiej i Katedrę Elektroniki Morskiej. Historia Katedry sięga jednak roku 1969, kiedy w strukturze Wyższej Szkoły Morskiej (WSM) w Gdyni powstał na Wydziale Elektrycznym Zespół Elektroniki, kierowany przez doc. mgr. inż. Olgierda Teisseyre’a. W 1973 roku zamiast dotychczasowych zespołów powołano instytuty, m.in. Instytut Automatyki i Radiokomunikacji Morskiej, w którym funkcję kierownika pełnił doc. dr inż. Jerzy Wieland. Od 1980 roku zaczyna funkcjonować samodzielny Instytut Radiokomunikacji Morskiej, kierowany kolejno przez doc. dr. inż. Jerzego Czajkowskiego (1980-1982) i doc. dr. inż. Macieja Walaszka (1982-1987), przemianowany cztery lata później na Instytut Radioelektroniki Morskiej. Funkcję dyrektora tego Instytutu od roku 1987 pełnił dr hab. inż. Wiesław Sieńko. W 1993 roku zamiast istniejącego instytutu powołano Katedrę Radioelektroniki Morskiej, której kolejnymi kierownikami byli doc. dr inż. Jerzy Czajkowski (1993-1997) oraz dr hab. inż. Janusz Zarębski (1997-2005) [1]. Kompetencje kadry naukowo -dydakty cznej Pierwszym kierownikiem Katedry Telekomunikacji Morskiej (KTM) został dr hab. inż. Wiesław Sieńko, profesor nadzwyczajny Akademii Morskiej w Gdyni (AMG). Prof. W. Sieńko jest absolwentem Wydziału Elektroniki Politechniki Gdańskiej (WE PG), a w latach 1967-1987 był nauczycielem akademickim WE PG. Od roku 1987 jest pracownikiem Wydziału Elektrycznego WSM w Gdyni, gdzie w latach 1993-1999 pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrycznego. 4 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK XCI  nr 1/2018 - badania nad wykorzystaniem sieci neuronowych jako narzędzi w programowaniu optymalizacyjnym oraz struktur neuroprocesorów [8, 9]. Prace naukowo-ba... więcej»

O złożoności problemu wyznaczania podstawy logarytmu dyskretnego w schemacie Diffi'ego-Hellmana DOI:10.15199/59.2018.1.3
(Andrzej Paszkiewicz)

W schemacie podziału sekretu Diffi'ego-Hellmana w grupie multiplikatywnej reszt modulo liczba pierwsza zasadniczym i najbardziej pracochłonnym problemem jest wybór generatora tej grupy. W pracy [4] szczegółowo rozpatrzono ten problem, wykonując serię rozległych eksperymentów z wykorzystaniem lokalnych sieci komputerowych oraz otwartego środowiska Internet. W krytycznej fazie eksperymentu uczestniczyło ponad 400 stacji roboczych, głównie komputerów IBM PC, będących w użytkowaniu studentów. Z przeprowadzonych badań, które zakończyły się w kwietniu 2007 roku, wynika, że generatory grup multiplikatywnych modulo liczba pierwsza (zwane też pierwiastkami pierwotnymi modulo liczba pierwsza) wyrażają się małymi liczbami naturalnymi. Na przykład liczby 2, 3 lub 5 są najmniejszymi pierwiastkami pierwotnymi w ok. 74% przypadków. Jeżeli dołączy się do tego zbioru liczbę 6, wówczas obejmie on prawie 80% wszystkich liczb pierwszych. Nie jest to jednak reguła, ponieważ zdarzają się przypadki, w których nawet dla małych liczb pierwszych (liczb, które dają się zapisać na 64 bitach) ich najmniejszy pierwiastek wydaje się znacznie odbiegać od ich statystycznego zachowania. Ponadto z badań wynika, że gęstości liczb pierwszych, dla których najmniejszy generator (najmniejszy pierwiastek pierwotny) jest równy danej liczbie naturalnej, dążą do pewnych ustalonych wartości, które można efektywnie policzyć przy założeniu prawdziwości hipotezy Riemanna o funkcji dzeta nad pewnymi ciałami Kummera. Zgodność wyników uzyskanych doświadczalnie z wynikami uzyskanymi na drodze teoretycznej jest zdumiewająca. Z badań wynika, że wielkość najmniejszego pierwiastka pierwotnego modulo liczba pierwsza jest funkcją wielomianowo zależną od logarytmu tej liczby. Warunkowe wyniki teoretyczne szacują tę złożoność jako funkcję zależną od kwadratu logarytmu naturalnego liczby pierwszej [4]. Badania numeryczne pokazują, że może to być funkcja wolniej rosnąca, niż kwad... więcej»

Od telefonizacji do cyfryzacji
W dniu 14 grudnia 2017 roku Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nadała Dariuszowi Cierpińskiemu tytuł rzeczoznawcy budowlanego w telekomunikacji przewodowej, w zakresie projektowania i kierowania robotami budowlanymi (patrz strona następna). Dariusz Cierpiński jest trzecią osobą, której nadano tak prestiżowy tytuł w budownictwie telekomunikacyjnym w okresie ostatnich trzech lat. Obecnie grono rzeczoznawców budowlanych w telekomunikacji na terenie Polski liczy jedynie 43 osoby. Rzeczoznawca budowlany jest ekspertem w zakresie prawa budowlanego oraz budownictwa. Jego rolą jest sporządzanie opinii oraz ekspertyz z zakresu budownictwa. Może sprawować funkcję biegłego sądowego, a jego opinie traktowane są jako dowody w sprawach. Na podstawie ustawy o samorzą... więcej»

Dostarczanie rozwiązań chmurowych "szytych na miarę" DOI:10.15199/59.2018.1.4
(Wojciech Michalski)

Komisja Europejska dostrzega ogromny potencjał w rozwoju chmury obliczeniowej, który powinien być wykorzystany na rzecz pobudzenia wydajności gospodarek państw członkowskich UE. W przyjętej we wrześniu 2012 r. strategii [1] założono wykorzystanie chmury obliczeniowej przez przedsiębiorstwa i administrację publiczną właśnie w tym celu. Działania KE związane z wprowadzeniem w życie tej strategii zostały podane w Europejskiej Agendzie Cyfrowej. Oczekiwane korzyści wymieniono natomiast w komunikacie KE w sprawie wykorzystania potencjału chmury obliczeniowej w Europie oraz w dokumencie roboczym KE do tego komunikatu. Dla osiągnięcia celów tej strategii istotne są takie działania, jak: - uporządkowanie dużej liczby różnych norm, - opracowanie bezpiecznych i uczciwych warunków zawierania umów na usługi w chmurze, w tym umów o gwarantowanym poziomie usług, - ustanowienie modelu europejskiego partnerstwa na rzecz chmur obliczeniowych z udziałem państw członkowskich i podmiotów branżowych. Do rozwiązania kwestii wynikających z tych działań powołano grupę ekspertów. W jej skład wchodzą przedstawiciele dostawców usług przetwarzania w chmurze, konsumentów i MŚP oraz środowisk akademickich i prawniczych. Ich zadaniem jest opracowanie warunków umów, umożliwiających konsumentom oraz małym i średnim przedsiębiorstwom korzystanie z większym zaufaniem z usług świadczonych w modelu chmury obliczeniowej. Producenci, którzy podjęli wyzwanie rzucone przez Komisję Europejską, stosują zróżnicowane strategie dostarczania klientom swoich rozwiązań chmurowych. Niektórzy, tacy jak Cisco, mający w swojej ofercie pakiet firmowych urządzeń sieciowych i dedykowane oprogramowanie, kierują ofertę do klientów, któ-... więcej»

Redakcja:
ul. Ratuszowa 11, pok. 637
00-950 Warszawa
tel.: +48 22 670-08-20
faks: 22 619-86-99
e-mail: przeg.tel@sigma-not.pl, przeg.tel@interia.pl
www: http://przegladtelekomunikacyjny.pl

Czasopisma Wydawnictwa SIGMA-NOT można zaprenumerować w jednym z następujących wariantów: 

· Prenumerata roczna, półroczna i kwartalna czasopism w wersji papierowej,

· Prenumerata roczna w wersji PLUS (wersja papierowa i dostęp do Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl w ramach zaprenumerowanego tytułu),

· Prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych),

· Prenumerata ciągła w wersji PLUS – z 10% rabatem na każdy zaprenumerowany tytuł uzyskiwanym po podpisaniu umowy z Wydawnictwem SIGMA-NOT, przedłużanej automatycznie z roku na rok aż do momentu złożenia rezygnacji,

· Prenumerata zagraniczna – wysyłka czasopisma za granicę za dopłatą 100% do ceny prenumeraty krajowej.

 

Cennik prenumeraty 30 tytułów Wydawnictwa SIGMA-NOT (2015 rok)

 

Prenumeratę można zamówić bezpośrednio w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT:

telefonicznie: (22) 840 30 86 lub 840 35 89 lub faksem: (22) 891 13 74, 840 35 89, 840 59 49

mailem: prenumerata@sigma-not.pl lub na stronie: www.sigma-not.pl

listownie: Zakład Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o., ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa

oraz dokonując wpłaty na konto Wydawnictwa SIGMA-NOT Sp. z o.o.:
ul. Ratuszowa 11, 00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004,
nr konta 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577

 

Ogólne warunki prenumeraty czasopism fachowych Wydawnictwa SIGMA-NOT

 

Prenumeratorzy, którzy mają wykupioną prenumeratę u innego kolportera, mogą dokupić dostęp do Portalu w cenie 90 zł (netto) na rok, po przedstawieniu dowodu wpłaty na prenumeratę. Należy go przesłać do Zakładu Kolportażu wraz z zamówieniem na dostęp do Portalu Informacji Technicznej: mailem: kolportaz@sigma-not.pl lub faksem 22 891 13 74 

 

Informacja

Jeżeli zamawiana prenumerata, obejmuje numery na przełomie roku 2015/2016, to otrzymają Państwo dwie faktury. Jedna faktura na numery z 2015 roku, natomiast druga na numery z 2016 roku wg cennika na 2015 rok.

Formularze zamówienia na prenumeratę czasopism Wydawnictwa SIGMA-NOT dostępne są  na stronach poszczególnych tytułów, a formularz zbiorczy (umożliwiający zaprenumerowanie od razu kilku tytułów) – po kliknięciu w pole poniżej. 

·  FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA WYDAWNICTWA SIGMA-NOT

 

Prenumerata ciągła

Ta oferta, wprowadzona została z myślą o Państwa wygodzie, to tak zwana Prenumerata ciągła w wersji PLUS. Państwo zamawiacie nasze czasopisma tylko raz, a prenumerata przedłużana jest przez nas automatycznie z roku na rok, aż do momentu złożenia przez Państwa rezygnacji. Korzystając z tej oferty, nie musicie Państwo pamiętać pod koniec każdego roku o odnowieniu prenumeraty na rok następny, a ponadto Wydawnictwo SIGMA-NOT udzieli Państwu 10% bonifikaty na prenumerowane tytuły oraz na dostęp do Portalu Informacji Technicznej.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA Prenumeraty Ciągłej (plik .pdf)

 

Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach), do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT, ul. Ku Wiśle 7, 00-707 Warszawa.

 

Czasopisma innych wydawców można zaprenumerować w Zakładzie Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT w wariantach

· prenumerata roczna w wersji papierowej,

· prenumerata ulgowa – z rabatem wg cennika (przysługuje osobom fizycznym, należącym do stowarzyszeń naukowo-technicznych oraz studentom i uczniom szkół zawodowych.

· FORMULARZ ZAMÓWIENIA - CZASOPISMA INNYCH WYDAWCÓW

Wydawnictwo SIGMA-NOT proponuje Państwu usługi w zakresie publikacji reklam, ogłoszeń lub artykułów sponsorowanych na łamach wszystkich wydawanych przez siebie czasopism. Nie ograniczamy jednak naszych usług do jedynie papierowej formy. Oferujemy Państwu również możliwość emisji na naszym Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl oraz stronach redakcyjnych poszczególnych tytułów. Służymy pomocą edytorską przy tworzeniu materiałów promocyjnych.

Pozostajemy do Państwa dyspozycji i chętnie odpowiemy na wszystkie pytania.

KONTAKT:

Dział Reklamy i Marketingu
ul. Ratuszowa 11
00-950 Warszawa skr. poczt. 1004
tel./faks: 22 827 43 65 
e-mail: reklama@sigma-not.pl

Pliki do pobrania:

Druk zamówienia wraz z warunkami zamieszczania reklam.

Cennik ogłoszeń i reklam kolorowych oraz czarno-białych w czasopismach Wydawnictwa

Cennik e-reklam na stronach Portalu Informacji Technicznej

Warunki techniczne umieszczania e-reklamy na stronach Portalu Informacji Technicznej

Wydawnictwo SIGMA-NOT, należące do Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych - Naczelnej Organizacji Technicznej, to największy polski wydawca prasy fachowej o ukierunkowaniu technicznym. Jako zorganizowana oficyna działa od 1949 r., a najstarszy wydawany tytuł - „Przegląd Techniczny” - liczy sobie 150 lat.

W portfolio Wydawnictwa SIGMA-NOT znajdują się obecnie 32 unikalne tytuły prasy fachowej. Czasopisma te działają na wielu płaszczyznach i są skierowane do wszystkich zainteresowanych tematami naukowo-technicznymi zarówno zawodowo, jak i czysto hobbystycznie, poszerzając ich kulturę techniczną. Czyta je miesięcznie ponad 200 tys. osób, które mogą w nich odnaleźć interesujące ich artykuły o nowinkach technicznych, najświeższych osiągnięciach naukowych, popularnych problemach w danej dziedzinie, a także analizy rynku, komentarze do bieżących wydarzeń gospodarczych oraz relacje z imprez i konferencji naukowo-technicznych.

Ofertę Wydawnictwa poszerzają publikacje książkowe; obecnie w sprzedaży jest pozycja książkowa „22 zadania służby BHP – standardy działania” autorstwa Lesława Zielińskiego oraz "ADR, REACH, CLP Niebezpieczne Chemikalia Poradnik" Bolesława Hancyka.

Poza czasopismami i książkami, nieprzerwanie od 1952 r. SIGMA-NOT wydaje również „Terminarz Technika” – wygodny kalendarz, zawierający - poza kalendarium - podstawowe informacje techniczne, świetnie znany już trzem pokoleniom polskich inżynierów.

Wszystkie artykuły opublikowane w czasopismach SIGMA-NOT począwszy od 2004 roku dostępne są także w wersji elektronicznej na Portalu Informacji Technicznej www.sigma-not.pl, który przeglądają Państwo w tej chwili. Każdy artykuł można kupić poprzez sms, e-płatności, lub posługując się tradycyjnym przelewem, a także w ramach dostępu do „Wirtualnej Czytelni”. Prenumeratorzy czasopism w wersji PLUS mogą korzystać za pośrednictwem „Wirtualnej Czytelni” z bazy artykułów zaprenumerowanego tytułu bez ograniczeń.

Wydawnictwo SIGMA-NOT ma w swoich strukturach Drukarnię oraz Zakład Kolportażu, które świadczą także usługi klientom zewnętrznym.

Zapraszamy do lektury i współpracy!

Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA-NOT Sp. z o.o.
ul. Ratuszowa 11 tel.: 22 818 09 18, 22 818 98 32
00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004 e-mail: sekretariat@sigma-not.pl

Kontakt w sprawie zakupów internetowych - tel. 601318457, sigmanot@gmail.com

NIP: 524-030-35-01
Numer KRS: 0000069968
REGON: 001408973
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy XIII Wydział Gospodarczy
Numer konta bankowego: Bank PKO BP 86 1020 1042 0000 8102 0010 2582
Numer konta bankowego dla prenumeraty: Bank PKO BP 24 1020 1026 0000 1002 0250 0577

Szanowni Państwo,
poniżej udostępniamy link zawartością archiwalnej strony czasopisma
Archiwalna strona www